چکیده مقاله
نظام درآمدی شهرداریهای ایران به دلیل وابستگی ساختاری به منابع ناپایدار و مقطعی به ویژه درآمدهای مرتبط با ساخت و ساز و فروش تراکم با بحران پایداری مالی مواجه است که این امر ثبات بودجه ریزی، کیفیت ارائه خدمات و امکان برنامه ریزی توسعه پایدار شهری را به شدت تضعیف کرده است هدف این پژوهش طراحی الگویی بومی برای اصلاح این نظام از طریق تحلیل تطبیقی مدلهای موفق جهانی و آسیب شناسی وضع موجود در کلان شهرهای ایران است این مطالعه با رویکردی ترکیبی کیفی کمی و با روش تطبیقی تحلیلی انجام شده و داده های آن از طریق مطالعه اسنادی، تحلیل بودجه شهرداری ها و مصاحبه با خبرگان گردآوری شده است یافته ها حاکی از آن است که وابستگی مالی شهرداری های ایرانی به درآمدهای ناپایدار به طور متوسط بین ۵۸ تا ۶۸ درصد است، در حالی که کلان شهرهای موفق جهانی بیش از ۶۰ درصد درآمد خود را از محل مالیات های محلی پایدار مانند مالیات بر دارایی تامین می کنند و از ابزارهای نوینی مانند اوراق شهرداری و مشارکت عمومی خصوصی بهره می برند در نتیجه، الگوی پیشنهادی مقاله تلفیقی از «مدل پایدارسازی درآمد با تاکید بر توسعه مالیات بر املاک و مکانیزم دریافت ارزش افزوده زمین» و «مدل شهر سرمایه پذیر» با محوریت جذب سرمایه از طریق ابزارهای مالی نوآورانه و اصلاحات نهادی است اجرای مرحله ای این الگو با محوریت شفافیت، توانمندسازی نهادی و عدالت فضایی می تواند راهبردی عملی برای افزایش خوداتکایی مالی و پایداری بلندمدت شهرداری های ایران ارائه دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: صیادی، محسن و کشاورزی، مژگان،1404،اصلاح نظام درآمدی شهرداریها با رویکرد مقایسه مدلهای جهانی و الگوی پیشنهادی برای ایران،پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱،تهران،https://civilica.com/doc/2603635
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱30 بهمن 1404 · تهران