چکیده مقاله
رشد شتابان ساختمان های بلند مرتبه مخاطرات ایمنی بی سابقه ای از جمله حریق های با پیامدهای گسترده شهری را به همراه آورده است این پژوهش با هدف طراحی یک چارچوب ارزیابی کمی و یکپارچه برای سنجش تاب آوری نواحی شهری در برابر این تهدید، با تلفیق رویکردهای تاب آوری شهری و اصول پدافند غیر عامل انجام شد روش تحقیق به صورت آمیخته کیفی کمی بود؛ در مرحله کیفی با استفاده از تکنیک دلفی با ۱۸ خبره شاخص ها در چهار بعد کالبدی، زیرساختی، مدیریتی، نهادی، اجتماعی و اقتصادی شناسایی و پالایش شد در مرحله کمی با به کارگیری روش تحلیل سلسله مراتبی AHP وزن نهایی هر شاخص تعیین و یک مدل ترکیب خطی وزنی تشکیل گردید این مدل با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی GIS در منطقه ۷ شیراز به عنوان مطالعه موردی اجرا و نقشه پهنه بندی تاب آوری تولید شد یافته ها نشان داد معیار کالبدی زیرساختی با وزن ۰/۴۱۲ بیشترین اهمیت را دارد و شاخص های «زمان دسترسی امداد»، «سیستم اطفای خودکار» و «افزونگی منابع آب» بالاترین وزن را کسب کردند تحلیل فضایی تمرکز پهنه های با تاب آوری بسیار پایین را در هسته های مرکزی و تجاری متراکم منطقه آشکار ساخت نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که چارچوب پیشنهادی ابزاری معتبر و عملی گرا برای تشخیص نقاط آسیب پذیر و اولویت بندی اقدامات تقویتی مبتنی بر اصول پدافند غیر عامل در سطح ناحیه شهری فراهم می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: پاک نظر، مهدی،1404،ایجاد چارچوب ارزیابی تاب آوری شهری در برابر حریق ساختمان های بلند با رویکرد پدافند غیر عامل،پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱،تهران،https://civilica.com/doc/2603587
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱30 بهمن 1404 · تهران