چکیده مقاله
تاب آوری شهری در دهه های اخیر به یکی از مفاهیم محوری در اندیشه و عمل برنامه ریزی و مدیریت شهری تبدیل شده است افزایش شدت و پیچیدگی مخاطرات، تغییرات اقلیمی، نابرابری های اجتماعی، بحران های اقتصادی و چالش های نهادی شهرها را در معرض آسیب پذیری های چندلایه قرار داده و ضرورت بازنگری در رویکردهای سنتی تاب آوری را برجسته ساخته است این پژوهش با رویکردی تحلیلی مفهومی، به بازاندیشی تاب آوری شهری از دریچه ای چندبعدی می پردازد و تلاش می کند نشان دهد که تاب آوری نه تنها یک ویژگی فنی یا کالبدی، بلکه برآیندی از تعامل پیچیده ابعاد اجتماعی، اقتصادی، نهادی، زیست محیطی و فرهنگی است در این چارچوب شهر به عنوان یک نظام پویا و تطبیقی در نظر گرفته می شود که توانایی آن در پیش بینی، جذب، انطباق و بازیابی از شوک ها به کیفیت حکمرانی، سرمایه شهری، مشارکت اجتماعی، عدالت فضایی و ظرفیت های ارتباطی وابسته است مقاله با مرور انتقادی ادبیات موجود محدودیت های رویکردهای تک بعدی و تکنوکراتیک به تاب آوری را تبیین کرده و بر ضرورت گذار به رویکردی یکپارچه و زمینه محور تاکید می کند نتایج این بازاندیشی نشان می دهد که تحقق تاب آوری پایدار شهری مستلزم پیوند میان سیاست گذاری، طراحی شهری، برنامه ریزی مشارکتی و تقویت نهادهای محلی است در نهایت پژوهش بر این نکته تاکید دارد که تاب آوری شهری نه یک وضعیت ایستا بلکه فرایندی مستمر و یادگیرنده است که باید در بستر ویژگی های اجتماعی و فرهنگی هر شهر بازتعریف شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: رفیعی کرکوندی، نصراله،1404،بازاندیشی تاب آوری شهری از دریچه ی چند بعدی،پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱،تهران،https://civilica.com/doc/2603530
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱30 بهمن 1404 · تهران