چکیده مقاله
تاب آوری شهری در دهه های اخیر به یکی از مفاهیم محوری در اندیشه و عمل برنامه ریزی و مدیریت شهری تبدیل شده است افزایش شدت و پیچیدگی مخاطرات، تغییرات اقلیمی، نابرابری های اجتماعی، بحران های اقتصادی و چالش های نهادی شهرها را در معرض آسیب پذیری های چندلایه قرار داده و ضرورت بازنگری در رویکردهای سنتی تاب آوری را برجسته ساخته است این پژوهش با رویکردی تحلیلی مفهومی، به بازاندیشی تاب آوری شهری از دریچه ای چندبعدی می پردازد و تلاش می کند نشان دهد که تاب آوری نه تنها یک ویژگی فنی یا کالبدی، بلکه برآیندی از تعامل پیچیده ابعاد اجتماعی، اقتصادی، نهادی، زیست محیطی و فرهنگی است در این چارچوب شهر به عنوان یک نظام پویا و تطبیقی در نظر گرفته می شود که توانایی آن در پیش بینی، جذب، انطباق و بازیابی از شوک ها به کیفیت حکمرانی، سرمایه شهری، مشارکت اجتماعی، عدالت فضایی و ظرفیت های ارتباطی وابسته است مقاله با مرور انتقادی ادبیات موجود محدودیت های رویکردهای تک بعدی و تکنوکراتیک به تاب آوری را تبیین کرده و بر ضرورت گذار به رویکردی یکپارچه و زمینه محور تاکید می کند نتایج این بازاندیشی نشان می دهد که تحقق تاب آوری پایدار شهری مستلزم پیوند میان سیاست گذاری، طراحی شهری، برنامه ریزی مشارکتی و تقویت نهادهای محلی است در نهایت پژوهش بر این نکته تاکید دارد که تاب آوری شهری نه یک وضعیت ایستا بلکه فرایندی مستمر و یادگیرنده است که باید در بستر ویژگی های اجتماعی و فرهنگی هر شهر بازتعریف شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فیعی کرکوندی، نصراله،1404،بازاندیشی تاب آوری شهری از دریچه ی چند بعدی،پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱30 بهمن 1404 · تهران