چکیده مقاله
چالش های مدیریت آب شهری در قرن حاضر با تشدید شهرنشینی و تغییرات اقلیمی به اوج رسیده اند گسترش سطوح نفوذناپذیر و افزایش وقوع رویدادهای بارشی، شدید سیلاب های شهری را به مخاطره ای با پیامدهای سنگین مبدل نموده است راهکارهای سنتی و سازه ای خاکستری در مواجهه با این عدم قطعیت ها پرهزینه و ناکارآمد ارزیابی می شوند در مقابل راهکارهای طبیعت محور و به ویژه چارچوب زیرساخت سبز آبی، با تقلید از فرآیندهای طبیعی رویکردی چند منظوره، انعطاف پذیر و تاب آور ارائه می دهند این راهکارها با مکانیسم های نفوذ، ذخیره، تبخیر و تصفیه به طور همزمان به کمیت و کیفیت آب های سطحی پرداخته و از طریق ایجاد شبکه ای به هم پیوسته از عناصر طبیعی و مصنوعی ریسک سیلاب را کاهش می دهند نقش این راهکارها فراتر از مدیریت هیدرولوژیک است و با تقویت ابعاد کالبدی، زیست محیطی، اجتماعی، اقتصادی و نهادی به تاب آوری کلی شهر کمک شایانی می کنند فضاهای سبز آبی ایجاد شده ضمن افزایش سرمایه ی اجتماعی و سلامت عمومی در زمان بحران به عنوان مکانی امن عمل می کنند با این حال، اجرای گسترده این راهکارها با موانعی از جمله خلا علمی، هزینه های اولیه ی بالا، کمبود مقررات حمایتی، ساختارهای حکمرانی بخشی نگر و خطر آرمان سازی سبز روبرو است برای غلبه بر این چالش ها بازنگری مقررات، ایجاد مشوق ها، تقویت حکمرانی یکپارچه، تخصیص هدفمند منابع به مناطق محروم و ظرفیت سازی ضروری است در نهایت، ترکیب هوشمندانه زیرساخت های خاکستری و سبز آبی رویکرد تلفیقی کارآمدترین راهبرد برای دستیابی به شهرهای پایدار و تاب آور در برابر مخاطرات آینده خواهد بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: صادقی، مائده،1404،کاهش اثرات سیل و تاب آوری در مناطق شهری با استفاده از راهکارهای طبیعت محور گذار به سمت شهرهای اسفنجی،پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱،تهران،https://civilica.com/doc/2603671
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی تحقیقات بین رشته ای در عمران، معماری و مدیریت شهری قرن ۲۱30 بهمن 1404 · تهران