بررسی شرایط اعطای پناهندگی و خروج از پناهندگی در حقوق ایران

چکیده مقاله

پناهندگی از جمله حقوقی است که در کنوانسیون ها و معاهدات بین المللی گوناگون توسط دولت های مختلف به رسمیت شناخته شده است پناهندگی در حقوق ایران نیز به موجب اصل ۱۵۵ قانون اساسی و آیین نامه اجرایی مصوب ۱۳۴۲ شمسی به عنوان دو سند مهم داخلی به رسمیت شناخته شده و کشور ایران با الحاق به کنوانسیون ۱۹۵۱ و پروتکل الحاقی ۱۹۶۷ و عدم خروج از آن تا کنون، از نظر بین المللی نیز خود را موظف به پذیرش پناهندگان و رعایت حقوق ایشان در جامعه خود با در نظر گرفتن اصل حاکمیت ملی می داند پس از پذیرش قانونی و اعطای پناهندگی توسط دولت ایران، لازم است حقوق پناهندگان به عنوان اشخاص بیگانه محترم شمرده و رعایت شود با توجه این نکته که پناهندگی از لحاظ اقتصادی و امنیتی مخارج گزافی بر کشور میزبان وارد می کند و طبق کنوانسیون ۱۹۵۱ اصل بر موقتی بودن پناهندگی است؛ از این رو در این پژوهش به بررسی شرایط و نحوه دریافت این حق به صورت اختصاصی در حقوق ایران پرداخته و در آخر به چگونگی خروج و زوال پناهندگی پرداخته خواهد شد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی باباپور همراهلو

کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

�اباپور همراهلو، علی،1404،بررسی شرایط اعطای پناهندگی و خروج از پناهندگی در حقوق ایران،شانزدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق30 بهمن 1404 · تهران