چکیده مقاله
این مقاله به تحلیل توانمندسازی بافت فرسوده محله کن با نگرشی آینده نگر اختصاص دارد بافتهای فرسوده شهری به عنوان یکی از معضلات جدی مدیریت شهری ضرورت اتخاذ رویکردهای نوین برای بهسازی و نوسازی را ایجاب می کنند این مطالعه بر شناسایی و بررسی عوامل کلیدی تاثیرگذار در روند توانمندسازی این بافت ها متمرکز است بافت های فرسوده به مناطقی گفته می شود که به دلیل بی توجهی، با کاهش کیفیت زندگی و کمبود زیرساخت ها با مشکلات اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی مواجه شده اند در این زمینه آینده پژوهی به عنوان یک رویکرد نوین امکان شناسایی فرصت ها و تهدیدهای پیش رو را فراهم کرده و می تواند در طراحی استراتژی های موثر برای بهبود وضعیت این مناطق نقش مثبتی ایفا کند هدف این تحقیق شناسایی عوامل کلیدی تاثیرگذار بر توانمندسازی بافت فرسوده محله کن و تحلیل روابط میان این عوامل به منظور ارائه راهکارهای عملی برای بهبود شرایط این منطقه است روش تحقیق به کار گرفته شده شامل جمع آوری و تحلیل داده ها از طریق پرسشنامه و مصاحبه های میدانی است که به پژوهشگران اجازه می دهد نظرات و تجربیات ساکنان و کارشناسان را در فرایند تصمیم گیری مدنظر قرار دهند نتایج این پژوهش نشان می دهد که عوامل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی تاثیر مستقیمی بر توانمندسازی بافت های فرسوده دارند علاوه بر این شناسایی فرصت های موجود و تهدیدهای احتمالی آینده می تواند نقش مهمی در تدوین برنامه های کارآمد بهسازی و نوسازی ایفا کند نتایج این پژوهش نشان می دهد که رویکرد آینده نگری می تواند به عنوان یک چارچوب راهبردی، در برنامه ریزی و مدیریت بافت های فرسوده موثر واقع شود این راهکارها نه تنها به بهبود کیفیت زندگی ساکنان کمک می کنند بلکه زمینه ساز توسعه پایدار و حفظ هویت محله کن خواهند بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: قاسم پور، گلاره،1404،ارائه راه کارهای توانمند سازی بافت فرسوده محله کن با رویکرد آینده نگری،دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری،https://civilica.com/doc/2640897
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری30 بهمن 1404