بررسی استفاده از مواد تغییر فازدهنده در بتن: خواص حرارتی و مکانیکی، کنترل ترک، مقاومت و کارایی

چکیده مقاله

به کارگیری مواد تغییر فازدهنده PCMs در بتن، با هدف کاهش مصرف انرژی در ساختمان ها، توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است روش کار این مواد برای ذخیره ی انرژی گرمایی به این صورت است که این مواد بر پایه انرژی های نهان ذوب و انجماد، مازاد انرژی را در زمان عدم نیاز در خود ذخیره کرده و در زمان نیاز دوباره به محیط باز می گردانند، بدین ترتیب آسایش حرارتی و صرفه جویی انرژی حاصل می شود ظرفیت ذخیره سازی حرارت و کنترل دما، گرمای هیدراتاسیون در بتن های حجیم را کاهش داده و ترک خوردگی در سنین اولیه به حداقل می رسد مواد تغییر فاز دهنده، مقاومت بتن در برابر یخ زدگی را در مناطق سردسیر افزایش داده و دوام سازه ها را بهبود می بخشند با این حال، محدودیت هایی مانند کاهش مقاومت مکانیکی، کارایی بتن تازه، نشت احتمالی این مواد و هزینه بالا وجود دارد در این مقاله، با مرور و تلفیق یافته های پژوهش های اخیر، مزایا، چالش ها و راهکارها برای کاربرد مواد تغییر فاز دهنده در بتن بررسی شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

لیلا امیدوار لنگرودی

دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس

رزومه علمی کاربران

درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: امیدوار لنگرودی، لیلا،1404،بررسی استفاده از مواد تغییر فازدهنده در بتن: خواص حرارتی و مکانیکی، کنترل ترک، مقاومت و کارایی،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری،بابل،https://civilica.com/doc/2595067

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری30 بهمن 1404 · بابل