نقش معماری بیو فیلیک در توسعه پایدار شهری با تاکید بر فضاهای عمومی

چکیده مقاله

طراحی بیوفیلیک به عنوان رویکردی طبیعت محور در توسعه شهری، تلاشی برای بازگرداندن پیوند میان انسان و طبیعت در بسترهای شهری است پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معماری بیو فیلیک در توسعه پایدار شهری با تاکید بر فضاهای عمومی می باشد که با روش کیفی و مطالعات اسنادی و کتابخانه ای انجام شده است نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که برنامه ریزی شهری بیش از گذشته بر حفاظت از اراضی، توجه به محیط زیست و شکل گیری الگویی مبتنی بر توسعه پایدار تمرکز دارد بنابراین در توسعه شهری و طراحی بیوفیلیک در فضاهای عمومی می بایست با طراحی بناهای شاخص بر اساس مواد و مصالح بومی با الگوبرداری از محیط محلی، افزایش سطح فضاهای پیاده، احداث عناصر آبی، افزایش تعداد و وسعت نمادهای سبز شهری، تبدیل بخشی از باغات خصوصی به فضاهای جمعی عمومی شهری با حفظ کاربری، طراحی المان های بومی دارای قابلیت بیوفیلیکی در شهر، طراحی منطقه ویژه دوچرخه سواری، استفاده از ظرفیت های بیولوژیکی و پارک ها جهت توسعه شهری طبیعت محور، توسعه زمین های دولتی در جهت طرح های بیوفیلیکی و ایجاد راه های عبوری سبز و راه های پیاده محور با سنگ فرش های طبیعی در جهت اجرای آن گام برداشت

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه ضیغمی

دانشگاه پیام نور و دانشگاه ملی مهارت

یونس رحمانی نژاد

دانشگاه پیام نور واحد نی ریز

رزومه علمی کاربران

درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: ضیغمی، فاطمه و رحمانی نژاد، یونس،1404،نقش معماری بیو فیلیک در توسعه پایدار شهری با تاکید بر فضاهای عمومی،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری،بابل،https://civilica.com/doc/2595076

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری30 بهمن 1404 · بابل