چکیده مقاله
مرکز فرهنگی حیدر علی اف در باکو، اثر زاها حدید، یکی از برجسته ترین نمونه های معماری معاصر است که ترکیب فرمال و سازه ی خاصی دارد این پروژه با بهره گیری از سازه بتنی و سازه فضاکار، به یکپارچگی سیال و فرم های منحنی دست یافته است از منظر زیبایی شناختی و فرمال، می توان ترکیب این دو سیستم سازه ای را در چندین بعد بررسی کرد: ۱ یکپارچگی فرمال و سیالیت بصری، ۲ تعامل بین سختی و انعطاف پذیری، ۳ پیوستگی فضایی و عدم وجود گوشه های تیز، ۴ ارتباط سازه و فرم با الهام از طبیعت، ۵ نورپردازی و بازی با سایه ها در این پژوهش، اطلاعات موردنیاز به روش کتابخانه ای جمع آوری گردیده است و روش تحقیق، به روش توصیفی تحلیلی می باشد مرکز فرهنگی حیدر علی اف، ترکیب هوشمندانه ای از سازه بتنی صلب در داخل مجموعه، و سازه فضاکار سبک و انعطاف پذیر به عنوان پوشش نمادین برای این مجموعه است این تلفیق، نه تنها از نظر فنی امکان پذیر شده، بلکه از منظر زیبایی شناختی نیز به خلق فرمی سیال، یکپارچه و پویا منجر شده است که امضای معماری زاها حدید را به نمایش می گذارد طراحی مرکز حیدر علی اف رابطه ای پیوسته و سیال بین فضای اطراف و داخل ساختمان ایجاد می کند میدان و فضای داخلی ساختمان، با استفاده از یک سیستم ساختاری هوشمندانه و زیبا به دست آمد که دارای دو سیستم همکار است: سازه بتنی و سازه فضاکار موزه، سالن اجتماعات و کتابخانه، عمدتا از سیستم بتن مسلح هستند و سازه فوقانی قاب فضایی هم؛ جهت پوشش این مجموعه استفاده شده است تا ساختمان همگن به نظر برسد و فضاهای بزرگ بدون ستون را ایجاد کند
کلیدواژهها
نویسندگان
داوود سعادت
استادیار، گروه معماری، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
متین یوسف نژاد
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
سعید سلطانی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
شیوه ارجاع
�عادت، داوود و یوسف نژاد، متین و سلطانی، سعید،1404،بررسی همنشینی سازه بتنی با سازه فضاکار در طراحی مرکز فرهنگی حیدر علی اف از منظر زیبایی شناختی فرمال،دومین همایش ملی نقش معماری و شهرسازی بر گردشگری شهرهای مرزی،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش ملی نقش معماری و شهرسازی بر گردشگری شهرهای مرزی28 بهمن 1404 · ارومیه