بررسی و تحلیل زیرشاخه های معماری همساز با اقلیم با تاکید بر اصول طراحی بیوکلیماتیک

چکیده مقاله

معماری همساز با اقلیم به عنوان یک رویکرد نظام مند در طراحی ساختمان ها و فضاهای شهری، با هدف کاهش مصرف انرژی، افزایش آسایش حرارتی و ارتقای پایداری محیطی، اهمیت ویژه ای یافته است این پژوهش به بررسی و تحلیل زیرشاخه های معماری همساز با اقلیم با تاکید بر اصول طراحی بیوکلیماتیک می پردازد روش پژوهش به صورت کیفی–تحلیلی و با رویکرد مطالعه تطبیقی نمونه های سنتی و معاصر انجام شده است داده ها از طریق مرور منابع علمی معتبر، تحلیل نمونه های موردی و ارزیابی عملکرد اقلیمی جمع آوری شده اند یافته های پژوهش نشان می دهد که ترکیب هوشمندانه اصول طراحی بیوکلیماتیک، طراحی غیرفعال، معماری بوم گرا و بهره گیری از فناوری های نوین، عملکرد انرژی ساختمان ها را بهبود می بخشد، کیفیت فضایی را ارتقا می دهد و موجب همساز شدن بناها با شرایط اقلیمی می شود این پژوهش تاکید می کند که بازخوانی و بازتفسیر تجربیات معماری بومی و تلفیق آن با دانش معاصر، می تواند چارچوبی راهبردی برای طراحی پایدار و اقلیم پاسخ در معماری مدرن فراهم آورد نتایج حاصل، زمینه ساز توسعه مدل های طراحی بومی–اقلیمی و ارتقای گفتمان نظری و عملی معماری پایدار است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نفیسه سلجی

استادیار گروه معماری، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران

آرزو سعادت ارکان نجد

دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران

�لجی، نفیسه و سعادت ارکان نجد، آرزو،1404،بررسی و تحلیل زیرشاخه های معماری همساز با اقلیم با تاکید بر اصول طراحی بیوکلیماتیک،دومین همایش ملی نقش معماری و شهرسازی بر گردشگری شهرهای مرزی،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش ملی نقش معماری و شهرسازی بر گردشگری شهرهای مرزی28 بهمن 1404 · ارومیه