چکیده مقاله
ساخت کاروانسراها و اقامتگاه های بین راهی در تمام کشورهای جهان دارای پیشینه ی طولانی است و ایران در این زمینه و به خاطر قرارگیری در مسیر جاده ابریشم، پیشتاز بوده است گردشگری به عنوان پدیده ای نوظهور در کشورهای در حال توسعه، به واسطه مرتبط بودن با ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جامعه مورد توجه برنامه ریزان قرار گرفته است صنعت گردشگری به عنوان سومین صنعت جهان، از اهمیت بالایی برخوردار است شهرهای کویری دارای زیباترین و غنی ترین جاذبه های گردشگری هستند مسیرهای بین شهری در مناطق کویری به دلیل فواصل نسبتا زیاد شهرها از یکدیگر و همچنین یکنواختی جاده ها و عدم وجود منظرین متنوع در آن ها، در اولویت ساخت و بهینه سازی مجموعه های رفاهی بین راهی می باشند مجموعه بین را هی همچون گذشته، صرفا یک نوع خدمات عمومی در کنار جاده ها نیستند؛ تسهیلات در صنعت گردشگری به عنوان عامل تواناساز شناخته می شود و مجموعه رفاهی بین راهی دارای هویت متمایز و مستقلی است این اماکن ضمن تامین مایحتاج اولیه گردشگران، می توانند همیار آن ها باشند طراحی این اقامتگاه ها بر طبق الگوهای بومی و دارا بودن کالبدی محیط گرا می تواند استراحتگاه خاطره انگیزی برای مسافران بوجود آورده و چشم انداز مطلوبی از مقصد نهایی برای آن ها باشند تحقیق در این پژوهش مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است و رویکردی توصیفی دارد هدف از این پژوهش ارائه راهکار برای طراحی مجتمع های رفاهی خدماتی بین راهی بر اساس معیارهای عملکردی و کالبدی منطبق بر معماری بومی منطقه و همخوانی با محیط اطراف و سازگار با اقلیم کویری می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمد، مهدی و شجاعی، محمد و جعفرپورکیاشری، رضا،1397،معیارهای طراحی مجتمع های خدماتی- رفاهی بین راهی در کویر با تاکید بر عوامل کالبدی- محیطی،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی15 دی 1397