امکان به روزرسانی آموزش سنتی معماری ایران به منظور ارتقاء و هویت بخشی نظام آموزش معماری معاصر

چکیده مقاله

آموزش سنتی معماری در ایران از دیرباز تنها الگوی بااهمیت در انتقال تجارب معماران تا پیش از نفوذ تجدد و مظاهر مدرنیته بوده است در اواخر دوران قاجار و بویژه در عصر پهلوی، نظام آموزشی غرب به ویژه نظام آموزشی مدرسه بوزار، مدرسه باهاوس و مدارس معماری ایتالیا، مراجع شیوه های آموزش نوین درایران گردیدند با تأسیس نخست دانشکده ی معماری، اهمیتی برای آموزش با شیوه های سنتی در دانشکده های پیش بینی نشد نتیجه ی این نوع برنامه ریزی نوین و وارداتی، آموزش معمارانی بود که درک شایسته ای از هویت و اندیشه ایرانی اسلامی نداشتند در نظام آموزش مدرن، در دومحور تجربی آموزش و اخلاق انسانی معماران غفلت شده بود با عنایت با اینکه معماری سنتی ایران حاصل قرن ها تلاش و اهتمام معماران ایرانی بوده است، شیوه های آموزش در این نوع معماری می تواند، شیوه های نوین و آکادمیک معماری در ایران را در راستای پرورش معمارانی توانمند، باتجربه و اخلاق مدار تقویت نموده و امکان باز تعریف نوعی نظام آموزشی هماهنگ با تحولات علمی دنیا و متناسب با فرهنگ، هویت و اندیشه ایرانی اسلامی را فراهم آورد در این پژوهش سعی شده امکان به روزرسانی آموزش سنتی معماری در جهت هویت بخشی و غنای نظام آموزش معماری در دوره ی معاصر ایران مورد بررسی وتحلیل قرار گیرد در این مقاله از روش توصیفی تحلیل بهره گرفته شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدعلی کاظم زاده رائف

عضو هیئت علمی گروه ازمایش مهندسی معماری موسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی خوزستان ایران اهواز

صبا میردریکوندی

مدرس مدعو گروه آموزش مهندسی معماری موسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی خوزستان ایران اهواز

کاظم زاده رائف، محمدعلی و میردریکوندی، صبا،1399،امکان به روزرسانی آموزش سنتی معماری ایران به منظور ارتقاء و هویت بخشی نظام آموزش معماری معاصر،پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی12 آبان 1399