چکیده مقاله
برائت به معنای پاک شدن از عیب و تهمت و تبرئه، رها شدن است در حقوق نیز اصل را باید بنا بر بی گناهی افراد گذاشت صرف یک اتهام و تا پیش از اینکه ادله لازم برای اثبات آن اتهام به دادگاه ارائه نشود نباید فرد را مجرم انگاشت و حقوق فردی و اجتماعی او را ضایع کرد یکی از کاربرد های مهم این اصل اثبات بی گناهی متهم است که یکی از اساسی ترین اصول بشر بوده که همواره به آن تاکید شده است این اصل مهم علاوه بر قوانین داخلی در کنوانسیون های بین المللی نیز بیان شده است ماده ۱۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر بیان می دارد: هر شخصی که متهم به ارتکاب یک جرم شود حق دارد بی گناه فرض شود مگر اینکه تقصیرش ، مطابق قانون در یک دادگاه علنی که در آن تمامی تضمینات لازم برای دفاع پیش بینی شده باشد ثابت شود این تحقیق براساس یک روش کتابخانه ای و توصیفی، تحلیلی ومنابع اینترنتی به تحریر در آمده است یافته ها و اطلاعات بدست آمده از این تحقیق نشان می دهد که هیچ شخصی مجرم محسوب نخواهد شد مگر اینکه جرم ارتکاب یافته از سوی او ماورای هرگونه شک و شبه معقول به اثبات برسد در غیراین صورت هیچ شخصی را نمی توان پیش از آنکه جرم او ثابت نشده مجرم شناخت و حقوق او را ضایع کرد و شان و منزلت و آبروی وی را به خطر انداخت به همین دلیل است که اصل برائت در قوانین داخلی و خارجی بسیار مورد تاکید است کلید واژه: اصل برائت ،تبرئه، بی گناهی، منزلت شخص، عدم اتهام مقدمه در دادرسی های عادلانه ،می بایست طرق عادلانه را پیمود تا حقی از کسی ضایع نشود در صورتی که اصل برائت به درستی در محاکم رعایت نشود جامعه در مسیری قرار میگیرد که هر عملی می تواند موجب خدشه دار شدن کرامت انسانی افراد و محکومیت به ناحق آن ها شود و دادگاه که تنها پناهگاه مظلومان و اجرای عدالت است در مسیری اشتباه قرار گیرد و اصل بدیهی برائت را به فراموشی بسپارد این اصل که مبین و متضمن کرامت انسانی و حقی بر مجازات نشدن افراد است ،ضمن حسن نیت به رفتار اجتماعی دیگران و پرهیز از بدگمانی و سوءظن به اشخاص ،احترام به آزادی های مشروع و حفظ حقوق شهروندی بوده و منحصر به مرحله دادرسی و صدور حکم نیست بلکه شامل مرحله تحقیقات مقدماتی و
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فتحی، آیدا،1403،بررسی نقش برائت در آیین دادرسی مدنی،چهارمین همایش دانشجویی حقوق و علوم سیاسی،رفسنجان
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین همایش دانشجویی حقوق و علوم سیاسی18 اسفند 1403 · رفسنجان