تئاتر درسی در نقش روانشناس و درمانگر دانش آموزان

چکیده مقاله

در هر جامعه درصد قابل توجهی از کودکان، نوجوانان و بزرگسالان بدون آن که تمایلی داشته باشند، ناخواسته خودشان را در حصاری از کمرویی محبوس می کنند و شخصیت واقعی و قابلیت های ارزشمند ایشان در پس توده ای از ابرهای تیره خشم ، ترس و کم رویی، ناشناخته میماند پدیده کمرویی در بین بزرگسالان بسیار پیچیده تر است و چنین پیچیدگی در اغلب موارد، نیازهای درونی، تمایلات، انگیزه ها، هدف ها، برنامه های شغلی و اجتماعی فرد را به طور جدی متاثر و دگرگون میکند در جهان امروز ،اندیشیدن خلاقانه ی هر فرد نوید جامعه ای خلاق را می دهد و جوامع خلاق سبب ظهور سبک های متنوع از زندگی هستند که در عین تنوع ،همدیگر را پوشش می دهند و سبک کلی و صحیحی از جامعه ی رو به پیشرفت را تشکیل می دهند ،با اینکه این ژرف اندیشی و اندیشه خلاق ،شاید در ضمیر ناخودآگاه تک تک افراد جامعه وجود داشته باشد اما به خودی خود به منصه ی ظهور نخواهد رسید و اگر به حال خود رها شود احتمال اینکه در جهت نادرستی به کار گرفته شود وجود دارد و یا اگر حتی فرض کنیم که تمامی افراد جامعه از این اندیشه در جهت صحیح بهره ببرند بازهم سن ظهور در هریک از افراد قطعا متفاوت است و مسلما جامعه به خلاقیت یک نوجوان بیشتر احتیاج دارد تا یک فرد میانسال تئاترتعلیمی به عنوان یک اثر شفابخش و ابزاری برای یادگیری در نظر گرفته شده است که هر کسی به شیوه ی خود از آن به عنوان روش آموزش و یا درمان استفاده میکند در این شیوه به جنبه های هنری و زیبایی شناسی در تئاتر توجه نمیشود و صرفا وجه آموزشی آن مورد نظر است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سها احمدی

اداره آموزش و پرورش ناحیه ۲ بندرعباس، دبستان پسرانه تربیت سورو

سامان احمدی

کارشناسی ارشد ، کودکان استثنایی، دانشگاه پیام نور اردبیل ، واحد اردبیل اداره آموزش و پرورش منطقه رودخانه آموزشگاه شهید مفتح

�حمدی، سها و احمدی، سامان،1402،تئاتر درسی در نقش روانشناس و درمانگر دانش آموزان،نخستین همایش ملی پژوهش در تئاتر درسی، ارتباطات فرهنگی و جامعه شناسی آموزش و پرورش،بندرعباس

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نخستین همایش ملی پژوهش در تئاتر درسی، ارتباطات فرهنگی و جامعه شناسی آموزش و پرورش24 اسفند 1402 · بندرعباس