چکیده مقاله
خداوند در قرآن در سوره مائده آیه ۵۴ فرموده: یا ایها الذین آمنوا من یرتد منکم عن دینه فسوف یاتی الله بقوم یحبهم ویحبونه اذله علی المومنین اعزه علی الکافرین یجاهدون فی سبیل الله ولا یخافون لومه لائم ذلک فضل الله یوتیه من یشاء ا والله واسع علیم ی کسانی که ایمان آورده اید هر کس از شما از آیین خود بازگردد، به خدا زیانی نمی رساند؛ خداوند جمعیتی را می آورد که آنها را دوست دارد و آنان نیز او را دوست دارند در برابر مومنان متواضع و در برابر کافران سرسخت و نیرومندند؛ آنها در راه خدا جهاد میک کنند و از سرزنش هیچ ملامتگری هراسی ندارند ،این فضل خداست که به هر کس بخواهد و شایسته ببیند می دهد و فضل خدا ،وسیع و خداوند داناست یکی از ابعاد اعجاز قرآن پیشگویی از حوادث آینده است که از موضوعات گوناگونی خبر داده یکی از آن سخن از قوم دیگری است که در خدمت اسلام قرار خواهند گرفت آیات متعددی در قرآن هستند که از مفاد آنها نوعی اظهار بی اعتنایی به مردم عرب در قبول دین اسلام استنباط میشود و مفاد آن آیات این است که اسلام نیازی به شما ندارد؛ به فرض که شما اسلام را نپذیرید اقوام دیگری در جهان هستند که آنها از دل و جان اسلام را خواهند پذیرفت بلکه از مجموع این آیات چنین استنباط میشود که قرآن کریم آن اقوام دیگر را از قوم عرب برای اسلام مناسبتر و آماده تر می داند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
وهابی فر، نصرت اله،1402،بررسی قوم جای گزین درقرآن،ششمین کنفرانس ملی مطالعات میان رشته ای علوم دینی و حوزوی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی مطالعات میان رشته ای علوم دینی و حوزوی31 اردیبهشت 1402 · تهران