چکیده مقاله
با رشد روزافزون سفرهای خانوادگی در دهه های اخیر، گردشگری کودک محور به یکی از موضوعات نوظهور در سیاست گذاری گردشگری تبدیل شده است در این میان، تجربه کودک در سفر نه تنها دارای ارزش های آموزشی، اجتماعی و فرهنگی است، بلکه به عنوان عاملی اصلی در شکل گیری نگرش ها و رفتارهای پایدار او در آینده نقش دارد این مقاله با رویکردی بین رشته ای و غیرتجربی، به بازاندیشی در سیاست ها و ساختارهای گردشگری از منظر حقوق و تجارب کودکان می پردازد و نقش آن ها را در نهادینه سازی مولفه های توسعه پایدار از جمله آگاهی زیست محیطی، مسئولیت پذیری فرهنگی و مشارکت اجتماعی بررسی می کند بر اساس تحلیل کیفی اسناد، مطالعات موردی و پژوهش های جدید، مشخص می شود که کودکان اغلب در فرآیندهای تصمیم گیری نادیده گرفته می شوند و با موانعی همچون بزرگسال محوری، کمبود ابزارهای مشارکتی و سیاست زدایی از حقوق کودک مواجه اند در مقابل، طراحی تجربه های چندحسی، معنادار و مشارکتی برای کودکان در بستر گردشگری، می تواند به پایداری اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی در سطح جوامع محلی و مقصد بینجامد در پایان، چارچوبی پیشنهادی برای بازتعریف سیاست های گردشگری کودک محور ارائه شده که تجربه و صدای کودک را در کانون توسعه پایدار مقصد قرار می دهد، و پیوندی بین عدالت بین نسلی، توانمندسازی و مشارکت فعال آنان برقرار می سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یضاوی، سمانه و صفرآبادی، اعظم،1404،بازاندیشی در سیاست گذاری گردشگری کودک محور با تاکید بر نقش تجربه کودک در تحقق توسعه پایدار،دهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژی31 اردیبهشت 1404 · تهران