تحلیل زمانی از رابطه بین نااطمینانی اقتصادی و توسعه گردشگری در شهر شیراز

چکیده مقاله

در توسعه گردشگری TO یکی از راهکارهای اثربخش در مواجهه با نااطمینانی های ناشی از سیاست های اقتصادی EPU محسوب می شود با این حال، مطالعات پیشین عموما از تحلیل رابطه کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت بین شاخص های TO و EPU چشم پوشی کرده اند در این مطالعه، با استفاده از ابزار موجک و الگوریتم پنجره متحرک، رابطه علی بین EPU، شاخص تولید صنعتی IPI ، درآمد دولت GR و توسعه گردشگری TO در شهر شیراز از دی ۱۳۸۱ تا اسفند ۱۴۰۰ مورد بازنگری قرار گرفته است یافته ها حاکی از اثرات ناهمگن نااطمینانی اقتصادی بر توسعه گردشگری در افق های زمانی مختلف است افزایش نااطمینانی اقتصادی منجر به کاهش گردشگری در فرکانس های کوتاه مدت می شود، در حالی که در بلندمدت، افزایش گردشگری باعث کاهش نااطمینانی اقتصادی می گردد همچنین نتایج نشان داد که رابطه یک طرفه ای از توسعه گردشگری به سمت EPU، GR و IPI برقرار است به ویژه، هم حرکتی منفی میان TO و EPU و GR در دوران پس از بحران کرونا، در فرکانس های کوتاه و میان مدت، پررنگ تر بود این یافته ها می توانند به سیاست گذاران گردشگری کمک کنند تا در برنامه ریزی های خود، اثرات نااطمینانی اقتصادی را مد نظر قرار دهند و راهکارهای مقابله ای را اتخاذ نمایند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مرتضی رسولی

استاد رشته جغرافیا دانشگاه هرات، هرات، افغانستان

حسین مرادقصراحمدی

کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی گرایش بازاریابی، دانشگاه علوم تحقیقات فارس

محمدناصر محمدی

استاد رشته جغرافیا دانشگاه هرات، هرات، افغانستان

مرادقصراحمدی، حسین،1404،تحلیل زمانی از رابطه بین نااطمینانی اقتصادی و توسعه گردشگری در شهر شیراز،دهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژی31 شهریور 1404 · تهران