چکیده مقاله
در سپهر متحول و پیچیده کنونی سازمان ها که با شتاب فزاینده فناوری، بی ثباتی های ژئوپلیتیک، و دگرگونی های ژرف در ارزش های نیروی کار همراه است، الگوهای سنتی توسعه رهبری مبتنی بر مدیریت سرمایه انسانی دیگر قادر به پاسخ گویی به اقتضائات محیطی و راهبردی نیستند این مقاله با اتخاذ رویکردی مفهومی و مبتنی بر تحلیل نظری، به تبیین گذار از پارادایم رایج مدیریت منابع انسانی به رویکرد نوظهور شکوفاسازی افراد می پردازد؛ رویکردی که بر شناسایی، فعال سازی و پرورش ظرفیت های نهفته کارکنان به مثابه عاملان تحول، یادگیرندگان مستمر و سازندگان معنا تاکید دارد بر مبنای تلفیقی از داده های حاصل از مطالعه جهانی توسعه رهبری سال ۲۰۲۴ دانشگاه هاروارد و مبانی نظری رهبری تحول گرا، انطباقی و پارادوکس محور، چارچوبی یکپارچه برای طراحی و اجرای برنامه های نوین توسعه رهبری ارائه می شود که سه مولفه بنیادین شخصی سازی یادگیری از طریق فناوری های هوشمند، تمرکز بر ظرفیت سازی بلندمدت فراتر از مهارت افزایی کوتاه مدت، و مقیاس پذیری فراگیر در سطح سازمانی را به طور هم زمان در بر می گیرد در این چارچوب، رهبری نه صرفا به عنوان مجموعه ای از شایستگی ها، بلکه به مثابه یک کنش پیچیده، بافت مند و چندلایه تلقی می شود که نیازمند پرورش قابلیت های شناختی، عاطفی، و زمینه مند در مواجهه با ابهام، تضاد و تغییرات دائمی است این مقاله ضمن برجسته سازی لزوم بازتعریف توسعه رهبری به عنوان یک مداخله استراتژیک در بطن سازمان، پیشنهادهایی برای طراحی نظام های یادگیری هوشمند، بازنگری در شاخص های سنجش اثربخشی، و جهت گیری مجدد سیاست های منابع انسانی بر پایه پایداری انسانی، تعهد سازمانی و شکوفایی فردی ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قایدزاده مخ بلندی، ابوالفضل و رضایی نژاد، امید،1404،تحول در پارادایم رهبری سازمانی: گذار از سرمایه انسانی به شکوفایی فردی در عصر یادگیری شخصی سازی شده،ششمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی مطالعات مدیریت، فرهنگ و هنر31 اردیبهشت 1404 · تهران