اختلال دوقطبی: ماهیت، سبب شناسی و روشهای درمانی

چکیده مقاله

اختلال دوقطبی یکی از اختلالات خلقی رایج است که شامل دورههای منیک و دورههای افسردگی است در دوره منیک، فرد شعف شدیدی را تجربه میکند و رفتارهای غیرعادی از خود نشان میدهد، در حالی که در دوره افسردگی، وضعیت شخصیتی و روانی فرد تحت تاثیر قرار میگیرد و احساس ناراحتی شدید و بیاشتهایی را تجربه میکند این اختلال دورهای معمولا با تغییرات در عملکردشغلی و اجتماعی فرد همراه است و نیاز به درمان دارد بیماران دوقطبی مزمن در حوزههای شناختی بدکارکردیهایی نشان میدهند ۱ در DSM ۵ دو نوع اختلال دوقطبی I و II تعریف شده است که در اختلال دوقطبی I اپیزود مانیک وجود دارد اما در اختلالدوقطبی II تنها اپیزودهای افسردگی و یا هیپومانیا وجود دارد عوامل بیولوژیکی، ژنتیکی و روانی اجتماعی میتواند عامل بروز این بیماری باشد و همچنین شواهد معتبری وجود دارد که نشان میدهد بین وقایع تلخ زندگی از قبیل از دست دادن فرد مورد علاقه و ابتلا به افسردگی رابطه تنگاتنگی وجود دارد درمان این اختلال، استراتژیهای درمانی بلندمدت را می طلبد در این مقاله، مروری بر نرخ شیوع، علل و علائم بروز بیماری شده و در ادامه اختلالات همبود، فرایند درمانی و پردازش حسی و معنایی این اختلال بررسی گردیده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رقیه یعقوبیان

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، بهشهر، ایران

حسین رستمانی

پژوهشگر آزاد، کارشناسی مهندسی پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

یعقوبیان، رقیه و رستمانی، حسین،1402،اختلال دوقطبی: ماهیت، سبب شناسی و روشهای درمانی،دومین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری31 تیر 1402 · تهران