اقدام پژوهی اختلال نارسانویسی

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر تبیین اثربخشی انجام فعالیتهای آموزشی درمانی برای بهبود اختلالات نوشتاری با روش اقدام پژوهی مشارکتی است که در سه بعد تشخیص، اجرا و ارزیابی نتایج در نه مرحله، به مدت 6 ماه و بامشارکت 5 دانش آموز کلاس سوم دوره ابتدایی شهر بیرجند در سال تحصیلی 96 1395 صورت پذیرفت فعالیتهای تشخیصی و جمع آوری اطلاعات از طریق مشاهده، مصاحبه و بررسی اسناد قبلی نشانگر وجود اختلال نارسانویسی از نوع ریزنویسی و کمرنگنویسی در آنها بود اقدام پژوه با انجام فعالیتهایی که بیشتر تکیه بر توانایی های روانی و جسمی دانش آموزان داشت توانست تا اقداماتی در جهت افزایش درک دو دانش آموز مورد نظر از نوشتار و همچنین ایجاد توانایی تسلط بر نوشتافزاردر آنها ایجادکند به گواه شواهد و اطلاعات نوع دوم بکارگیری روش های اقدام پژوه موثر بوده و نتایج نشان دهنده ی بهبود وضعیت نوشتاری دانش آموزان بود