آموزش و پرورش در ایران

چکیده مقاله

نظام آموزش و پرورش بنا به ضرورت تغییرات اجتماعی یکی از سازمانهای پیچیده و بزرگ اجتماعی در هر کشوری محسوب می شودو با رشد و توسعه اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی پیوندی ناگسستنی دارد و به تدریج از یک حالت ساده ابتدایی به یک حالت پیچیده در آمده است در عصر حاضر همه دولتهای جهانی از کوچک و بزرگ قدرتمند و ناتوان و صنعتی تا در حال توسعه،پرداختن به آموزش و پرورش مردم خود را در شمار وظایف اساسی می دانند و برای همگان،سراسری و حتی اجباری کردن آن،تعهدات سنگینی در قانونهای اساسی و بنیاد خود می گنجانند و درصد زیادی از تولیدناخالص ملی و بودجه جاری کشور را به این امراختصاص میدهند استقبال روزافزون جوامع گوناگون ازآموزش و پرورش سبب شده است که دولت های مرکزی یا ایالتی یا محلی،سعی کنند با اتخاذ سیاستهای بخردانه، به آرمان های مردم جامعه توجه کنند میزان برخورداری از آموزش و پرورش عمومی و تخصصی در جوامع گوناگون متفاوت است مثلا در برخی از کشورها آموزش و پرورش عمومی واجباری تا پایان دوره متوسطه،در بعضی تاپایان دوره راهنمائی و در برخی تا پایان دوره ابتدایی انجام می گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیده مهدیه وهابی

دانشجوی رشته آموزش ابتدایی فرهنگیان دانشگاه فرهنگیان رشته آموزش ابتدایی

خورشید گل محمدی

دانشجوی رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان رشته آموزش ابتدایی

فاطمه یوسفی وناشی

دانشجوی رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان رشته آموزش ابتدایی

وهابی، سیده مهدیه و گل محمدی، خورشید و یوسفی وناشی، فاطمه،1399،آموزش و پرورش در ایران،پنجمین کنفرانس ملی رویکردهای نوین در آموزش و پژوهش،محمودآباد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس ملی رویکردهای نوین در آموزش و پژوهش27 آذر 1399 · محمودآباد