اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر خودکارآمدی،خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی

چکیده مقاله

هدف از این تحقیق اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر خودکارآمدی،خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی بود این پژوهش ازنظر هدف کاربردی، ازنظر روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و ازنظر موقعیت میدانی است جامعه آماری در پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان پسر و دختر مقطع ابتدایی شهرستان فریدون کنار که در سال تحصیلی ۱۴۰۰ ۱۴۰۱ در پایه تحصیلی پنجم و ششم ابتدایی مشغول به تحصیل هستند که طبق آمار موجود در اداره آموزش وپرورش شهرستان فریدون کنار ۱۱۰۰ نفر می باشند روش نمونه گیری به صورت غیر تصادفی هدفمند بود ابتدا در بین مقاطع تحصیلی پنجم و ششم مدارس دولتی شهرستان فریدون کنار پرسشنامه های سازگاری اجتماعی بل فروم، ۱۹۶۱ ، خودتنظیمی بوفارد، ۱۹۹۵ و خودکارامدی شرر و مادوکس،۱۹۸۲ توزیع شد و از بین کسانی که در این پرسشنامه ها نمره ۲۰ ۱۶ برای پسران و ۲۴ ۲۰ برای دختران در پرسشنامه سازگاری اجتماعی، نمره بین ۲۸ تا ۱۴ در پرسشنامه خودتنظیمی و نمره بین ۳۴ تا ۱۷ در پرسشنامه خودکارآمدی کسب کردند تعداد ۳۰ دانش آموز به روش تصادفی ساده انتخاب و به روش تصادفی ساده به دو گروه ۱۵ نفر آزمایش و کنترل جایگزین شد برای پروتکل آموزش مهارت های زندگی،گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه ای هفتگی تحت آموزش مهارت های زندگی طارمیان، ماجویی ۱۳۸۷ به صورت گروهی قرار گرفت برای تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس تک متغیره و چند متغیره در نرم افزار آمار SPSS ۲۴ استفاده شد نتایج تحقیق نشان داد که مداخله مهارت زندگی موجب افزایش خودکارآمدی و خود تنظیمی در گروه گواه شده و بر نا سازگاری اجتماعی تاثیری کاهنده داشته بعبارتی سازگاری را افزایش داده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد علیزاده

دانشگاه غیرانتفاعی ادیب ساری

ثمانه رسولی ساروی

دانشگاه غیرانتفاعی ادیب ساری

�لیزاده، محمد و رسولی ساروی، ثمانه،1403،اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر خودکارآمدی،خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی،نهمین کنفرانس ملی رویکردهای نوین در آموزش و پژوهش،محمودآباد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس ملی رویکردهای نوین در آموزش و پژوهش29 آذر 1403 · محمودآباد