چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش و پژوهش به شیوه مشارکتی بر تاب آوری و تدریس تحول آفرین معلمان دوره ی ابتدایی شهرستان تنکابن بود روش پژوهش شبه آزمایشی با مراحل پیش آزمون و پس آزمون است جامعه آماری، شامل کلیه معلمان پایه سوم ابتدایی شهر تنکابن و دانش آموزان آنان بودند که از میان آنان، ۱۰ معلم به صورت داوطلبانه که تمایل به شرکت در دوره های آموزشی داشتند، انتخاب شدند و طی ۶ جلسه تحت آموزش به شیوه مشارکتی قرار گرفتند و ۱۰ معلم به به عنوان گروه گواه انتخاب شدند و هیچ آموزشی دریافت نکردند ابزارهای پژوش پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون ۲۰۰۳ و پرسشنامه تدریس تحول آفرین بوچامپ و همکاران ، ۲۰۱۰ بودند برای تحلیل داده ها از روش تحلیل واریانس عاملی با اندازه گیری مکرر استفاده شد نتایج داده ها نشان داد که در سطح معنادای ۰,۰۵ آموزش به شیوه مشارکتی منجر به افزایش تاب آوری و تدریس تحول آفرین معلم می گردد نتایج نشان داد رویکرد یادگیری مشارکتی در مقایسه با رویکردهای دیگر آموزشی میتواند تبعات بسیار مفیدی برای معلمان ، علی الخصوص در جهت افزایش انگیزه و کاهش فرسودگی شغلی آن ها داشته باشد و می تواند به عنوان یکی از رویکردهای برتر آموزشی معرفی و اجرا گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیرکوهی، زینب و رجبعلیان، شهرام،1403،اثربخشی آموزش و پژوهش به شیوه مشارکتی بر تاب آوری و تدریس تحول آفرین معلمان دوره ی ابتدایی شهرستان تنکابن،نهمین کنفرانس ملی رویکردهای نوین در آموزش و پژوهش،محمودآباد
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس ملی رویکردهای نوین در آموزش و پژوهش29 آذر 1403 · محمودآباد