چکیده مقاله
زمینه و هدف از تحقیق حاضر اثر8 هفته برنامه تمرینی منتخب بر قدرت گرفتن مچ دست زنان کاراتهکار مبتلا به سندرم تونل کارپال بود برای این منظور 40 زن 50 تا 20 ساله کاراتهکار که سابقه هیچگونه بیماری و عمل جراحی و تزریق استروییدی و غیراستروییدی نداشتند با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند این نمونهها در 2گروه 20 نفره طی 8 هفته هرهفته 2 جلسه تمرینات منتخب در گروه تجربی با پروتکل طراحی شده و گروه کنترل قرار گرفتند پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از گونیا متر، Hand Grip و مقیاس درد VAS و تستهای تینل، فالن و فشار تحت شرایط یکسان انجام شد جهت آزمون و فرضیهها از آزمون T وابسته و تحلیل واریانس یک راهه، کروسکال والیس و ANOVA در سطح آلفا 0 /05 استفاده شد نتایج افزایش معنی داری را در تمرینات منتخب بر قدرت گرفتن نشان داد یافتههای این پژوهش پیشنهاد میکند که زنان کاراته کار مبتلا به سندرم تونل کارپال میتوانند از تمرینات منتخب فعال، غیر فعال، ایستا، دستی، PNF و عکس العمل افزایش قدرت گرفتن مچ دست استفاده کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
ویدا صمدیان
کارشناسی ارشد آسیب شناسی و حرکات اصلاحی
علیرضا رحیمی
عضو هییت علمی دانشگاه آزاد واحد کرج
علیرضا رحیمی
عضو هییت علمی دانشگاه آزاد واحد کرج
زهره افشارمند
عضو هییت علمی دانشگاه آزاد واحد اسلامشهر
عصمت السادات حسینی نسب
دکتری تربیت بدنی آسیب شناسی و حرکات اصلاحی
شیوه ارجاع
�مدیان، ویدا و رحیمی، علیرضا و افشارمند، زهره و حسینی نسب، عصمت السادات،1396،اثر 8 هفته برنامه تمرینی منتخب فعال، غیر فعال، ایستا، دستی، PNF و عکس العمل بر قدرت گرفتن مچ دست زنان کاراته کا مبتلا به سندرم تونل کارپال،اولین همایش بین المللی و سومین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و سومین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی13 اردیبهشت 1396 · تهران