چکیده مقاله
مقدمه: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی بر میزان بهزیستی روانشناختی زنان بی 1سرپرست تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی منطقه 14 شهرداری تهران بود روش: طرح پژوهشی حاضر از نوع نیمه آزمایشی با پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل و روش نمونه گیری هدفمند و در دسترس بود تعداد کل آزمودنیها شامل 40 زن بیسرپرست بودند که به طور غیرتصادفی انتخاب و به صورت تصادفی به گروه آزمایش 20 نفر و گروه آزمایش 20 نفر جایگزین شدند از پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف RSPWB و پرسشنامه سازگاریبل BAI به عنوان ابزار استفاده شد در ابتدا برای هر دوگروه آزمایش و کنترل پیش آزمون به عمل آمد، سپس اعضای گروه آزمایش در 8 جلسه، هر هفته یک جلسه به مدت 1 5 ساعت در کارگاههای آموزشی مهارتهای ارتباطی شرکت کردند و در عین حال این آموزشها شامل گروه کنترل نشد پس از سپری شدن دورهی آموزشی 8 جلسهای 2 ماه ، مجددا پرسشنامه های مذکور به عنوان پس آزمون در مورد هر دو گروه به معرض اجرا درآمد دادهها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون آماری تی مستقل تجزیه وتحلیل شدند نتایج: نتایج پژوهش حکایت از آن داشته که آموزش مهارتهای ارتباطی بر افزایش بهزیستی روانشناختی زنان بیسرپرست اثربخش بود بحث ونتیجه گیری: میتوان گفت آموزش مهارتهای ارتباطی باعث ارتقای سطح بهزیستی روانشناختی زنان بیسرپرست میشود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کربلایی اسمعیل، انسیه و شفیع آبادی، عبدالله،1396،اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی بر بهزیستی روانشناختی زنان بی سرپرست تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی (ره) منطقه 14 شهرداری تهران،اولین همایش بین المللی و سومین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی،تهران