اثربخشی مداخله مبتنی بر بخشودگی بر کیفیت زندگی و سلامت عمومی مادران کودکان مبتلا به اوتیسم

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر بخشودگی بر کیفیت زندگی و سلامت عمومی مادران کودکان مبتلابه اوتیسم شهر تهران در سال 1396 انجام گرفت پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه ی آماری پژوهش شامل کلیه مادران کودکان مبتلا به اوتیسم مراکز آموزشی و کاردرمانی در حوزه اوتیسم شهر تهران بودند که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش 15 نفر و کنترل 15 نفر قرارداده شدند گروه آزمایش 10 جلسه 75 دقیقه ای تحت آموزش مداخله مبتنی بر بخشش قرار گرفتند و گروه کنترل در لیست انتظار ماندند روش جمع آوری داده ها بر اساس پرسشنامه استاندارد سلامت روان گلدبرگ 1972 و پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی انجام گرفت تجزیه و تحلیل اطلاعات بهدست آمده از اجرای پرسشنامهها از طریق نرم افزار SPSS20 در دو بخش توصیفی و استنباطی تحلیل کوواریانس انجام پذیرفت نتایج نشان داد که مداخله مبتنی بر بخشودگی تاثیر معناداری بر افزایش کیفیت زندگی و مولفه های آن سلامت جسمی، سلامت روان، روابط اجتماعی و سلامت محیطی در مادران کودکان مبتلا به اوتیسم داشته است همچنین مداخله مبتنی بر بخشش درمانی تاثیر معناداری بر سلامت عمومی و مولفه های آن اضطراب و بی خوابی، نارساکنش وری اجتماعی، افسردگی و نشانه های جسمی در مادران کودکان مبتلا به اوتیسم داشته است بنابراین می توان از آموزش برنامه بخشودگی برای افزایش کیفیت زندگی و سلامت عمومی مادران کودکان مبتلا به اوتیسم استفاده کرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حوریه محمدی

گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی،و احد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

پریناز بنیسی

گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی،و احد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

محمدی، حوریه و بنی سی، پریناز،1397،اثربخشی مداخله مبتنی بر بخشودگی بر کیفیت زندگی و سلامت عمومی مادران کودکان مبتلا به اوتیسم،پنجمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران25 اردیبهشت 1397 · تهران