چکیده مقاله
رضایت شغلی به مجموع تمایلات یا احساسات مثبت که افراد نسبت به شغل خود دارند اطلاق می شود با توجه به نقش کلیدی پرستاران در ارایه خدمات بهداشتی به بیماران، این مقاله با هدف تعیین میزان رضایت شغلی پرستاران و عوامل موثر بر آن در جهت ارتقای خدمات و پیشگیری از غیبت از کار اجرا شد مطالعه به صورت توصیفی تحلیلی و از نوع مقطعی بر روی 235 نفر از پرستاران بیمارستان های آموزشی شهر بجنورد و بهصورت نمونه گیری آسان انجام شد ابزار گرد آوری داده ها شامل پرسش نامه اطلاعات دموگرافیک و پرسش نامه استاندارد رضایت شغلی هرزبرگ بود داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 22 و آزمون های آماری ANOVA و t Test در سطح معناداری 5 درصد آنالیز شد در این مطالعه، عوامل حقوق و مزایا مناسب با میانگین امتیاز 57 / 0 ± 88 / 3 کمترین و ارتباط با زندگی شخصی و ارتباط با همکاران به ترتیب با میانگین 62 / 0 ± 2 / 4 و 75 / 0 ± 15 / 4 بیشترین رضایتمندی به خود اختصاص دادند لازم است مسیولین ذیربط در جهت بهبود رضایت شغلی کارکنان خود عوامل حقوق و مزایا، سیاست گذاری مدیریتی، شرایط محیط کار و امنیت شغلی را مورد توجه قرار دهند و برنامه ریزی هایی را در راستای افزایش رضایت شغلی آنها تدوین نمایند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وکلی قوچانی، حمید و اسماعیل زاده کواکی، مرتضی و حکم آبادی، رجبعلی و چنارانی، زهره،1397،ارتباط در زندگی شخصی مهمترین عامل موثر در رضایت شغلی پرستاران،پنجمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران25 اردیبهشت 1397 · تهران