چکیده مقاله
اضطراب امتحان به عنوان یک پدیده فراگیر و مهم آموزشی، رابطه نزدیکی با اضطراب عمومی دارد و در عین حال، دارای ویژگی ها و مشخصه های خاصی است که آن را از اضطراب عمومی جدا می سازد سبیر۱ اضطراب امتحان را حالت خاص از اضطراب عمومی می داند که شامل پاسخ های پدیدار شناختی۲، فیزیولوژیکی و رفتاری مرتبط با ترس از شکست است و در بسیاری از فرایندهای شناختی و توجهی، با کارکرد موثر فرد تداخل دارد سیبر، ۱۹۹۸ پژوهش های فراوانی تاثیر منفی اضطراب امتحان را بر پیشرفت تحصیلی مورد تایید قرار داده است ساراسون۳، ۱۹۸۰ و اسپیل برگر و وگ ۴، ۱۹۹۹ اضطراب امتحان نوعی اشتغال ذهنی است که با خودآگاهی، شک و تردید نسبت به خود و خود تحقیری توسط ساراسون تعریف می شود عوامل زیادی باعث اضطراب امتحان می شوند از جمله عوامل شخصیتی و فردی، عوامل آموزشگاهی و جامعه ای و دسته ی سوم عوامل خانوادگی برای مقابله با این نوع اضطراب، روش های درمانی و آموزشی متعددی مانند آموزش تن آرامی، آموزش ایمن سازی در برابر استرس، آموزش مهارت های مطالعه، پس خوراند زیستی و مداخله های شناختی رفتاری به کار برده شده است که هر کدام اثر بخشی متفاوت بر اضطراب امتحان داشته اند اسپیل برگر و برگ، ۱۹۹۹ و ساپ ۱۹۹۸ ۵
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قوامی، نیلوفر و شیخ زاده، یاسمن و محمدوند، فائزه و شاهمرس، زهراسوار،1402،اضطراب امتحان دردانش آموزان،شانزدهمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران15 دی 1402 · تهران