چکیده مقاله
در این مقاله به بررسی اهمیت تدریس در آموزش ابتدایی می پردازد آموزش ابتدایی به عنوان اولین مرحله آموزش همگانی مطرح است ؛ البته آموزش پیش دبستانی به علت کمبود امکانات ، همگانی نمی باشد از آنجا که برخی از خانواده ها ، از امکانات کافی مادی و فرهنگی برای آموزش محروم می باشند ، آموزش ابتدایی موجب کاهش نابرابری های فرهنگی می گردد آموزش ابتدایی ،کودکان را برای مقاطع بالاتر آماده می کند وچنانچه ازنظر کمی وکیفی در سطح بالاتری ارائه شود،افت تحصیلی وترک تحصیل درمقاطع بعدی ،کمتر می شود اگرآموزش ابتدایی درسطح گسترده ای صورت بگیرد و اکثریت یا تمام کودکان واجب التعلیم ایرانی را تحت پوشش قرار بدهد ، می تواند بی سوادی را در کشور ریشه کن کند هدف عمده آموزش دوران ابتدایی ،پرورش استعدادها و قابلیت های بالقوه کودکان می باشد؛ لذا این آموزش ها درتمام دنیا تحت عنوان آموزش های عمومی درنظر گرفته می شود آموزش وپرورش در دوره ابتدایی زیر بنای توسعه است چون آموزش و پرورش ،کودکان را به عنوان نیروهای آینده تربیت می کند در دوره ی ابتدایی یادگیری شیوه ی عمل و یادگیری روش بسیار مهم است ،مثل یادگیری روش اندیشیدن ،روش برقراری ارتباط …بعد روان شناختی آموزش نیز اهمیت بالایی دارد روح کودک ظریف است وآسیب پذیراست وباید به علاقه ها ،نیازهای روحیه ی اودرتعیین روش تدریس توجه شود کنجکاوی کودک امکان وفرصت بسیارمناسبی برای رشد فراهم می کند آموزش و پرورش دردوره ی ابتدایی شدیدا آسیب پذیراست و نیزآمیخته ای ازفرصت ها وتهدیداست که درزمان مناسب بایدازاین فرصت هااستفاده کردوبه تهدیدها نیزتوجه داشت
کلیدواژهها
نویسندگان
نیلوفر قوامی
دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس فاطمه الزهرای تبریز
زهرا عزیزی
دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس فاطمه الزهرای تبریز
کوثر حق محمدی
دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس فاطمه الزهرای تبریز
مهسا جعفری
دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس فاطمه الزهرای تبریز
شیوه ارجاع
قوامی، نیلوفر و عزیزی، زهرا و حق محمدی، کوثر و جعفری، مهسا،1402،اهمیت تدریس در آموزش ابتدایی،شانزدهمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران15 دی 1402 · تهران