چکیده مقاله
خداوند متعال به عنوان کانون محبت ، همواره بندگان خود را مورد مهرورزی و محبت قرار داده است مهرورزی، یکی از شیرینترین و۱دلپذیرترین مفاهیم و واژه های زندگی بشر است دوست داشتن و محبوب بودن، هر دو ، مورد علاقه ، محبوب و مطلوب انسانهاست مهرورزی، نهتنها در روابط انسانی دارای ارزش است، بلکه ریشه در مهرورزی الهی دارد انسان و جهان مرهون و مدیون مهرورزی خدا هستند و بدون رحمت الهی، نه مخلوقی وجود دارد و نه خلقتی، نه پیامآوری ظهورمیکند، نه کتابی از آسمان نازل میگردد و نه انسان، راهی به سوی زندگی مییابد خداوند، کانون مرکزی همه رحمتها، محبتها و مهرورزی هاست و آفرینش، ریشه در رحمت و مهرورزی خدا دارد او هم بهترین حبیب است و هم بهترین محبوب؛ هم رحیم است و هم رحمان و این دو صفت، در صدر تمام سوره های قرآن، علاوه بر متن بسیاری از آیات، تکرار شدهاند در قرآن کریم چهار بار از خداوند متعال به عنوان”ارحم الراحمین”؛ برترین مهربانان، یاد شده است امیرالمومنین علی ع تحقق الفت و مهرورزی متقابل بین مردم و دولت را در چارچوب نظام و سامانه حقوق متقابل مردم و دولت دانسته اند و در اینصورت است که مهرورزی به الفت وهمبستگی باید از بین مردم و دولت منجر می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بوالحسن، فاطمه و اصفهانی، علی و نظامی، معصومه،1402،اهمیت مهرورزی در زندگی فردی، خانوادگی واجتماعی،شانزدهمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران15 دی 1402 · تهران