تشویق و تنبیه و نقش تربیتی آن از منظر نهج البلاغه

چکیده مقاله

تشویق و تنبیه دو مقوله ای هستند که در بحث تربیت ارتباط تنگاتنگی با هم دارند و بی شک هر مربی و مدیری که بخواهد در نقش مدیریتی و تربیتی خود موفق باشد باید از این دو عامل تربیتی به نحو احسن بهره گیرد و امام علی ع با تدابیر حکومتی که دشاتند در طی حکومت خود بسیار از این دو عامل بهره برده اند که بیانگر ضرورت تشویق و تنبیه در نگاه آن حضرت است بنابراین مقاله حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با مراجعه به نهج البلاغه و منابع روایی به بررسی بحث تشویق و تنبیه و بیان آثار تربیتی آن از دیدگاه نهج البلاغه پرداخته و چنین نتیجه می گیرد که: یکی از راههای پیشگیری از بروز آسیب ها از نگاه امام علی ع ، بهره گرفتن از ابزار تشویق و تنبیه است و مربی و مدیریکه از این دو عامل بهره می گیرد بی شک باید با اصول و معیارهای بکارگیری صحیح آن آشنایی داشته باشد، همانگونه که امام علی ع در این راستا توصیه هایی به کارگزاران حکومتی خود ارائه داده اند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا خیراللهی

دکتری الهیات، عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور، واحد تهران جنوب

سعیده جناب زاده

دانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث، دانشگاه پیام نور، واحد تهران جنوب

�یراللهی، زهرا و جناب زاده، سعیده،1398،تشویق و تنبیه و نقش تربیتی آن از منظر نهج البلاغه،کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی30 مرداد 1398 · تهران