اخلاق و آداب گفتگوی سازنده از منظر قرآن و روایات

چکیده مقاله

باب گفتگو و استدلال در جهان آفرینش، پیش از خلقت آدمی آغاز شده و خداوند درباره آدم با فرشتگان هنگامی گفتگو می کند که خلقت او هنوز به پایان نرسیده بود به دنبال اعلام خداوند درخصوص خلقت آدمی و جانشینی او بحث و گفتگو در بین فرشتگان آغاز می گردد واز خداوند حکمت خلقت و جعل آدمی را جویا می شوند و از این رو سخن گفتن و مناظره در بین افراد بشر نیز ادامه می یابد لذا با توجه به احساس نیاز جامعه امروز برای فهم یکدیگر و رسیدن به تعامل و هم اندیشی، این مقاله در مقام آن است که اخلاق و آداب گفتگوی سازنده را از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه بررسی کند در این تحقیق بخشی از اخلاق و آداب گفتگوی سازنده که زمینه تفاهم بهتر را فراهم می کند و ما را از لغزش های احتمالی ایمن خواهد ساخت، به روش توصیفی تحلیلی مورد بررسی قرار می گیرد و نتیجه آنکه: برخی از مهم ترین آداب گفتگوی سازنده شامل: ادب و احترام متقابل،رازداری، اخلاق و رعایت تقوای الهی، استماع نیک، پرهیز از دشنام، پرهیز از انتقاد گزنده و و برخی از مهم ترین آفات یک گفتگو شامل: تعصب و تقلید کوکورانه، پیروی از حدس و گمان، پیروی از هوای نفس، خشم و غضب، پرگویی و ستایش افراطی مخاطب ذکر گردید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیده زهرا داوودی

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، دانشکده علوم قرانی زاهدان

عیسی ملاشاهی زارع

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم

�اوودی، سیده زهرا و ملاشاهی زارع، عیسی،1400،اخلاق و آداب گفتگوی سازنده از منظر قرآن و روایات،چهارمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی26 مرداد 1400 · تهران