اثربخشی آموزش کنترل خشم بر ابراز وجود در دانشجویان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش کنترل خشم بر هیجان خواهی، ناگویی خلقی و ابراز وجود در دانشجویان دانشگاهآزاد اسلامی واحد تهران مرکزی انجام شد روش پژوهش طرح شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواهبود جامعه آماری پژوهش کلیه دانشجویان رشته روانشناسی عمومی مقطع ارشد در رنج سنی ۲۳ تا ۳۰ سال دانشجویاندانشگاه ازاد اسلامی تهران مرکز در سال ۱۴۰۲ بود نمونه آماری پژوهش تعداد ۳۰ نفر که به صورت نمونه گیری در دسترسانتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و گواه تقسیم شدند ابزارهای پژوهش آزمون هیجانخواهی زاکرمن ۱۹۷۱ ، آزمون ناگویی خلقی تورنتو بگبی، پارکر و تیلور، ۱۹۹۴ ، آزمون ابراز وجود – گمبریل و ریچی بود روش تجزیه وتحلیل داده ها نیز تحلیل واریانس چند متغیره و تک متغیره و نرم افزار آماری مورد استفاده SPSS نسخه ۲۷ بود یافته های پژوهش نشان داد که بین گروه آزمایش و گواه در مرحله پس آزمون در متغیرهای هیجان خواهی، ناگویی خلقی و ابراز وجود تفاوت معنی داری در سطح خطای ۰/۰۱ وجود دارد و می توان نتیجه گرفت آموزش کنترل خشم بر هیجان خواهی، ناگویی خلقی و ابراز وجود در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی تاثیردارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

جلال سماوی

کارشناسی ارشد، اللهیات و معارف اسلامی، قرآن و حدیث، دانشگاه پیام نور تهران، ایران

پگاه تقی یار

روانشناسی عمومی دانشگاه ورامین پیشوا

�قی یار، پگاه،1403،اثربخشی آموزش کنترل خشم بر ابراز وجود در دانشجویان،دهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی31 مرداد 1403 · تهران