بررسی ابعاد حقوقی امضاء الکترونیکی

چکیده مقاله

در قرن حاضر به علت رشد روز افزون فناوری و ارتباط هر چه بیشتر ملتها و لزوم تسریع در انجام معاملات، و بهره گیری بیشتر ازشبکه جهانی اینترنت و وسایل ارتباطی الکترونیکی نیاز به عوامل و فاکتورهایی که اطمینان و اعتماد در این موارد را تضمین کند بیشاز پیش احساس شده است در این معاملات و قراردادها امنیت نقش گسترده ای دارد که یکی از مهمترین ارکان تجارت الکترونیک است زیرا دو طرف معاملهامکان دارد همدیگر را ملاقات نکرده باشند و حتی از یک ملیت نباشند و اطلاع کافی از همدیگر وجود نداشته باشد بنابراین برای ایجاد معامله و بستن قرارداد بین این افراد و ایجاد اعتماد بین دو طرف باید امنیت و اطمینان لازم بین آنها ایجاد شود این مهم باعث شد کشورها به فکر مقرر کردن قوانینی در رابطه با قراردادها و معاملات الکترونیکی باشند در ایران در مورخه ۱۷/۱۰/۱۳۸۲ قانونی تحت عنوان قانون تجارت الکترونیک به تصویب رسیدن این قانون مجموعه اصول و قواعدی است که برای مبادله آسان و ایمن اطلاعات در واسطه های الکترونیکی با استفاده از سیستم های ارتباطی جدید به کار می رود از جمله عواملی که باعث اعتبار و وامنیت هر سند با قرارداد می شود صحت انتساب آن به صادرکننده بوده که از طریق مهر یا امضاء صورت می گیرد و دلیل معتبری برای تحقق صحت انتساب صادرکننده است