تحلیل مفهومی استعاره های نهج البلاغه در خطبه غراء با رویکرد زبان شناختی (تفسیر : دشتی)

چکیده مقاله

علوم شناختی دانشی است که به پژوهش درباره ی ذهن می پردازد محققان علوم شناختی تبیین کارکردهای شناختی و فرایندهایپنهان ذهن را تنها از روش های غیر مستقیمی مانند مطالعه ی زبان ممکن می دانند از آنجا که استعاره امکان درک موضوعیانتزاعی یا فاقد ساختار را بر حسب موضوعی عینی تر و یا ساختمند تر فراهم می کند، در حوزه های انتزاعی ، مثل مذهب، اهمیتبیشتری می یابد نهج البلاغه یکی از متون مذهبی ما مسلمانان است، که استعاره های آن همواره از جنبه ی بلاغی و زیبایی شناختیمورد توجه قرار گرفته است همین مسئله نگارنده را بر آن داشت تا در چارچوب نظریه ی معاصر استعاره با بهره گیری از جورجلیکاف، به تحلیل مفهومی استعاره ها و بازسازی مدل های شناختی آن بپردازد یافته های این پژوهش اصول نظریه ی معاصراستعاره را تایید می کند و نشان می دهد که انتزاعی بودن حوزه ی مذهب و ضرورت درک استعاری آن، مهمترین دلیل بسامد بالایعبارات استعاری در نهج البلاغه است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدرضا یوسفی

استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم ایران

صبا نخعی مقدم

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی یزد

نسرین زرنگار

کارشناس ارشد ادبیات عرب،دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات ،تهران،ایران

یوسفی، محمدرضا و زرنگار، نسرین،1403،تحلیل مفهومی استعاره های نهج البلاغه در خطبه غراء با رویکرد زبان شناختی (تفسیر : دشتی)،دهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی31 مرداد 1403 · تهران