چکیده مقاله
پیشگیری از جرم طبق آموزه های اسلامی مصروف به امور غیرکیفری نیست بلکه بعد از ارتکاب جرم؛ اسلامیکی از شیوه های مهم پیشگیری از جرم را کیفر معرفی می کند و در جریان این کیفر بزه دیده را به عنوان نقشمستقل در جریان دادرسی می پذیرد تا با اعمال نفوذ او در تصمیمات و ترافعات دادرسی حمایت جدی از او بهعمل آورد و در پس این حمایت کیفری به هدف پیشگیرانه خود برسد فرضیه هایی که در این تحقیق مطرحشده است این است که ۱ اسلام برای پیشگیری از رفتار کجروانه و بزه مدارانه راه کارهای مختلفی پیشبینی کرده است که ناظر برپیشگیری از بزه دیدگی هستند و پیشگیری وضعی، پیشگیری اجتماعی مورد نظر میباشند ۲ در حوزه برنامه های اسلام نگاهی کل به جزء وجود داردکه همه عوامل در انحراف وخطا وجرم در آندخیل می باشد و میان این دو مکتب فکری علی رغم برخی وجوهات اشتراکی تفاوت های بنیادی وجود دارد بر اساس نتایج تحقیق در مبانی جرم شناسی اخیر بهره گیری کامل و تلفیقی از انواع پیشگیری ها مدنظر است ومخصوصا در قرن بیستم که بحث بزهدیده محوری و حمایت از او و مشارکت فعالانه و جامعوی مطمح نظراست انواع سیاست ها وروش های پیشگیری توامان باهم مورد پذیرش است لذا برای انحراف انسان ها از تمامپاسخ های پیشگیرانه استفاده می نمایند البته قابل ذکر است که اگرچه در جرم شناسی به تاثیر مقولات معنوی ونقش شیطان، کنترل نفس و تربیت پذیری ایمانی انسان وقعی ننهاده شده است با این اوصاف می توان گفتمعیارهای پیشگیری اجتماعی و وضعی و سایر پیشگیری ها در جرم شناسی با آموزه های اسلامی شباهت های فراوانی دارد ولی در مبانی و مفاهیم با هم تفاوت هایی دارند پس، در کل موارد و مصادیق متعددی وجود داردکه انواع پیشگیری اجتماعی و وضعی در آن مطرح است و اسلام طبق نظریات پیشگیرانه وضعی و اجتماعیقائل به دور شدن انسان از موقعیت های مجرمانه و وضعیت های پیش جنایی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پیروزفر، الهه،1403،رابطه عدالت جنایی ترمیمی با آموزه های اسلامی،دهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی31 مرداد 1403 · تهران