چکیده مقاله
حقوق شهروندی به عنوان یکی از ارکان بنیادین حکمرانی مردم سالار نقش تعیین کننده ای در تضمین کرام انسانی، عدالت اجتماعی و مشروعیت نظام سیاسی ایفا میکند در جمهوری اسلامی ایران قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸ و منشور حقوق شهروندی ۱۳۹۵ به عنوان مهمترین اسناد ملی در این حوزه چارچوب نظری و عملیاتی حقوق شهروندی را ترسیم کرده اند با وجود این، بررسی تطبیقی این اسناد با اسناد بین المللی نظیر «اعلامیه جهانی حقوق بشر» ۱۹۴۸ و میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی» ۱۹۶۶ نشان میدهد که برخی حوزه ها از جمله آزادی، اندیشه، برابری جنسیتی، حقوق اقلیتها و تضمین های دادرسی منصفانه، همچنان با چالشهایی مواجه اند هدف این مقاله تحلیل تطبیقی میزان انطباق و واگرایی مقررات حقوق شهروندی در ایران با تعهدات بین المللی پذیرفته از سوی کشور است روش تحقیق مورد استفاده توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است یافته ها نشان میدهد که با وجود ظرفیتهای بالقوه در قانون اساسی، کاستیهایی نظیر فقدان ضمانت اجرایی کافی، تفسیرهای محدودکننده و موانع فرهنگی و اجرایی مانع از تحقق کامل و یکپارچه حقوق شهروندی در نظام حقوقی ایران شده اند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لتیام، صادق،1404،بررسی تطبیقی حقوق شهروندی در قوانین ایران و جایگاه آن در عملکرد شهرداریها،یازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 مرداد 1404 · تهران