چکیده مقاله
تراکنش الکترونیکی وجوه به معنی انتقال وجهی است که دست کم یک مرحله از عملیات آن به صورت الکترونیکی انجام شود دراین نوع تراکنشها، اگرچه مشتری، انجام تراکنش را مستقیما از بانک انتقال دهنده درخواست میکند اما اشخاص وعوامل متعددی ازجمله سامانه های بانکی، بانک واسط، متصدی خدمات مخابراتی و اینترنتی و حتی فعل خود مشتری در وقوع تراکنش نقش دارند؛و در صورت انجام تراکنش نادرست، این ابهام مطرح میشود که مسئولیت بانک انتقال دهنده در قبال مشتری چیست و مبتنی بر چهمبنایی است؛ آیا این بانک، درقبال اعمال اشخاصی که با وی همکاری می کنند مسئول است یا خیر در حقوق ایران، تاکنون قانونجامعی در این خصوص تصویب نشده است در این تحقیق سعی بر آن است که با تحلیل مقررات موجود ازجمله دستورالعمل هایمصوب بانک مرکزی درخصوص انتقال الکترونیکی وجوه، مبنا و حدود مسئولیت بانک انتقال دهنده در این نوع تراکنش ها، تبیینشده و راهکارهایی جهت تکمیل مقررات موجود، پیشنهاد شود به نظر میرسد که مسئولیت بانک در مقابل مشتریان، نوعی مسئولیت حرفه ای است که ترکیبی از مسئولیت قراردادی و قانونی بوده و آن را «مسئولیت قانونی» می نامیم به علاوه، مسئولیت بانک در مقابل مشتری، نوعی مسئولیت محض بوده و صرف استناد خسارت به بانک، موجب مسئولیت اوست بانک، طبق قرارداد منعقده درمقابل مشتری ملزم به انجام تراکنش به طور صحیح است و برای تحقق این نتیجه، در قبال اعمال تمام کسانی که با وی همکاریمیکنند از جمله بانک واسط یا مرکز پایاپای و متصدی خدمات مسئول است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پورابراهیم، احمد و امیرامینی، هادی،1403،آثار حقوقی انتقال الکترونیک وجوه در ارتباط با بانک (مطالعه موردی: بانک توسعه تعاون)،یازدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق5 مرداد 1403 · تهران