چکیده مقاله
طراحی فضاهای فرهنگی به ویژه خانه های موسیقی، فرایندی میان رشته ای است که مستلزم شناخت هم زمان ابعاد هنری، اجتماعی و معماری می باشد موسیقی به عنوان هنری انتزاعی، واجد مفاهیمی همچون ریتم، هارمونی، تنوع، تکرار و چندصدایی است که در صورت بازتاب در معماری، می تواند به خلق فضایی منسجم، چندلایه و پویا منجر شود از سوی دیگر، معماری پسانوگرا با تاکید بر چندمعنایی، کثرت گرایی، تلفیق سنت و نوگرایی و پذیرش خرده فرهنگ ها، بستری مناسب برای تبلور چنین مفاهیمی فراهم می آورد بر این اساس، پژوهش حاضر در پی آن است که چگونگی تطبیق مفاهیم موسیقایی با عناصر فضایی و کالبدی معماری را در بستر پسانوگرایی مورد واکاوی قرار دهد و از رهگذر آن، الگویی مفهومی برای طراحی خانه موسیقی در شهر قم ارائه نماید هدف اصلی پژوهش، بررسی امکان بازنمایی مولفه های موسیقی در ساختار فضایی معماری با رویکرد پسانوگرا و تبیین نقش این فرایند در ارتقای کیفیت تجربه کاربر در خانه موسیقی است روش تحقیق به صورت کیفی و مبتنی بر رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام گرفته و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، تحلیل اسنادی و بررسی تطبیقی نمونه های مشابه گردآوری شده اند یافته های پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از اصول پسانوگرایی در طراحی خانه موسیقی، امکان ترجمه و بازنمایی مفاهیمی چون ریتم، هارمونی، تکرار و تنوع موسیقایی در سازمان فضایی و جزئیات کالبدی معماری را فراهم می سازد این امر نه تنها می تواند به خلق تجربه ای چندحسی و میان رشته ای برای مخاطب بینجامد، بلکه با تکیه بر مولفه های هویتی و سنتی شهر قم، موجب تقویت پیوند میان میراث فرهنگی و نیازهای معاصر جامعه نیز خواهد شد
کلیدواژهها
نویسندگان
محمد متین امینی قمی
دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه شهاب دانش، قم، ایران
میلاد ثمری
استادیار گروه معماری ،دانشگاه شهاب دانش، قم،ایران
محمد رحمانی قصبه
استادیار گروه معماری ،دانشگاه شهاب دانش، قم،ایران
شیوه ارجاع
�مینی قمی، محمد متین و ثمری، میلاد و رحمانی قصبه، محمد،1404،تبلور مفاهیم موسیقی در کالبد فضا؛ رهیافتی پسانوگرا در طراحی خانه موسیقی قم،بیست و هشتمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هشتمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری30 مهر 1404 · بابل