چکیده مقاله
نظام آموزش ابتدایی، اولین دوره از آموزش و پرورش عمومی است که کودکان با ورود به این دوره وارد دنیای جدید تعلیم و تربیت می شوند و نخستین بار محیط خارج از خانه را تجربه کرده با واقعیات اجتماعی رو به رو می شوند، کودک مفهوم نقش اجتماعی، مسئولیت، کار و روابط اجتماعی را از این راه درک می کند هدف از پژوهش حاضر اهمیت آموزش و پرورش در دوره ابتدایی می باشد که به روش مروری و کتابخانه ای انجام شد نتایج نشان می دهد که معمولا در دوره ی ابتدایی از سربازمعلم ها، حق التدریس ها و کسانی که صفر کیلومتر هستند، استفاده می کنیم و بچه ها را که همچون نهال های نورس باغ هستند و نیاز به مراقبت بیشتر دارند یا همچون صفحه ی سفیدی که در نگارش و رنگ آمیزی به صرف دقت بیشتری نیاز دارند، به افراد تازه کار و بی تجربه می سپاریم این موضوع باعث شده است دوره ی ابتدایی ما به آن توانمندی های لازم نرسد و از کیفیت مطلوب برخوردار نباشد وقتی این کیفیت را فدا کردیم و توانمندی مقصود حاصل نشد، در دوره ی متوسطه تبعات تربیتی خوبی را شاهد نخواهیم بود یعنی ما نتوانستیم زیرساخت های مناسبی را برای آموزش متوسطه فراهم کنیم بنابراین آموزش و پرورش می بایست تلاش کند تا خبره ترین معلم ها را برای آموزش دوره ابتدایی به کار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�افظی، آرام و فتحی، تارا و امینی، نشمیل و حسینی پور، سید محمدامین،1402،اهمیت آموزش و پرورش دوره ابتدایی،چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر