بررسی اشعار مولوی و حافظ شیرازی

چکیده مقاله

به اعتقاد مولانا کسانی که از شراب عشق الهی سیراب شده اند، خواه ناخواه ایمانشان درگفتار، کردار واعمالشان ظاهر می شود و نمی توانند که ایمانشان را از دیگران پنهان کنند، یعنی کسی که زندگی مومنانه دارد، تمام گفتار وکردارش مومنانه است اندیشه های عرفانی مولانا برمحورعشق ورزی و «ایمان داشتن» و توکل به آفریدگار وانفاق وگذشت استوار است وهمه چیز را ازمنظرعشق و دریافت های شهودی ودرونی انسان نگاه می کرده است از نظر مولانا عشق وایمان موهبتی است که قلب مومن را آیینه نورخدا ساخته و اورا در برابر حقیقت خاضع می سازد ازنظرمولاناآنچه حقیقت وگوهر دینداری است، همانا شوریدگی وسوخته جانی و درد دین است بنابراین خطایی که ازجانب شخص شوریده وعاشق صادر می شود، چون ازسرصدق وایمان ودرد است، از هزار سخن درست سنجیده وتعاریف دقیق متکلمین وعلمای تنگ نظر ظاهربین که ذره یی از نورایمان وسوز و درد درآن نیست، به مراتب بهتراست البته مولانا دیدگاه وبینش فقها ومتکلمین را رد نمی کند و می گویدکه متکلمین به ما علم گفتار یاد می دهندکه چگونه در باب توصیف صفات خداوند، حد آداب سخن گفتن را رعایت کنیم وفقیه هم به ماعلم رفتار را یاد می دهدکه چگونه روزه بگیریم، نماز بخوانیم ویا حج برویم؛ ولی اگراین آداب دانی باسوز درون و محبت قلبی وامنیت وآرامش روحی، همراه نباشد، ذره یی ارزش نخواهد داشت روش تحقیق کتابخانه ای می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حکیه سادات کمالی سالاری

فوق لیسانس زبان و ادبیات فارسی

کمالی سالاری، حکیه سادات،1402،بررسی اشعار مولوی و حافظ شیرازی،چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماع�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماعی25 آذر 1402