چکیده مقاله
ارزیابی آموزشی به عنوان یکی از ارکان اصلی فرایند یادگیری، نقش مهمی در بهبود کیفیت آموزشی ایفا می کند ارزیابی نه تنها ابزاری برای سنجش میزان دستیابی دانش آموزان به اهداف آموزشی است، بلکه معیاری برای تعیین اثربخشی روش های تدریس و ابزارهای آموزشی محسوب می شود با توجه به تحولات سریع در حوزه آموزش و یادگیری، بازبینی و اصلاح روش های ارزیابی برای همگام سازی آنها با نیازهای روزافزون جامعه آموزشی، ضروری به نظر می رسد روش های ارزیابی سنتی عمدتا بر آزمون های استاندارد و نمره دهی عددی متمرکز بوده اند که در بسیاری از موارد قادر به ارائه تصویر دقیقی از پیشرفت تحصیلی و مهارت های واقعی یادگیرندگان نیستند این روش ها معمولا توانایی های شناختی سطح بالاتر همچون تحلیل، نقد و خلاقیت را کمتر مورد توجه قرار می دهند همچنین، ارزیابی سنتی کمتر به فرآیندهای یادگیری توجه داشته و بیشتر بر نتایج نهایی تاکید دارد امروزه با پیشرفت های فناوری و تغییر نیازهای بازار کار، توسعه مهارت های جامع همچون تفکر انتقادی، خلاقیت و همکاری ضروری تر از گذشته شده است بنابراین، روش های ارزیابی باید همسو با این تحولات و اهداف جدید آموزشی باشند اصلاح روش های ارزیابی می تواند به ارائه بازخوردهای دقیق تر و متناسب تر با نیازهای یادگیرندگان و مدرسان کمک کند این مقاله به بررسی و اصلاح روش های ارزیابی آموزشی پرداخته و بر لزوم تغییر در شیوه های سنجش به منظور افزایش کارایی آموزشی تاکید دارد روش های سنتی ارزیابی عمدتا به نتایج نهایی تمرکز دارند و توانایی های شناختی سطح بالا را کمتر مدنظر قرار می دهند این پژوهش به ارائه راهکارهایی برای بهبود ارزیابی پرداخته و بر اهمیت انعطاف پذیری و عدالت در روش های ارزیابی نوین تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�الارزایی، زهرا و نظری درآباد، مژگان و مرادزاده، بهاره و صولت، فرزانه،1403،بازبینی و اصلاح روش های ارزیابی برای افزایش کارایی آموزشی،ششمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماعی30 مهر 1403