ارتقاء و بهبود سبک رهبری در سیستم مراکز آموزش عالی کشور و دانشگاه ها

چکیده مقاله

آموزش عالی بخش مهم و حائز اهمیتی است که دارای حوزه ی اثرگذاری بسیار وسیعی در دیگر نهادها و بخش های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعه است نقش رهبران دانشگاهی در ارتقاء جایگاه علمی و تعالی دانشگاه بسیار حیاتی است رهبری اصیل، الگویی است که از طریق رفتارهای یک رهبر، پایه ای برای ترویج و اشاعه ظرفیت روان شناختی و جو اخلاقی مثبت فراهم شده و موجب بهبود عملکرد و افزایش بهره وری در سازمان های آموزشی است این مقاله به منظور شناسایی مولفه های رهبری اصیل در آموزش عالی و عوامل موثر بر سبک رهبری اصیل در آموزش عالی نگاشته شده است این مقاله از لحاظ ماهیت توصیفی پیمایشی و از لحاظ هدف کاربردی بوده و برای شناسایی مولفه های رهبری اصیل در آموزش عالی از روش تحلیل تماتیک، برای تدوین الگوی ارتقاء رهبری اصیل در آموزش عالی و عوامل موثر بر سبک رهبری اصیل از روش داده بنیاد بهره گیری شده است با استفاده از کدگذاری محوری، مدل کیفی شناسایی مولفه های رهبری اصیل در آموزش عالی طراحی شد نتایج نشان دهنده مدل پارادایمی شامل رهبری اصیل در آموزش عالی به عنوان مقوله محوری، شرایط علی، عوامل زمینه ای، شرایط مداخله گر، فرآیندها و پیامدها بوده و نتایج حاکی از برازش مدل رهبری اصیل در آموزش عالی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مجتبی مراد کسانی

کارشناس ارشد علوم تربیتی گرایش برنامه ریزی درسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی،دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

مراد کسانی، مجتبی،1401،ارتقاء و بهبود سبک رهبری در سیستم مراکز آموزش عالی کشور و دانشگاه ها،پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی26 تیر 1401