اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت برخودکارآمدی مادران دارای کودکان مبتلا به فلج مغزی(CP)

چکیده مقاله

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت برخودکارآمدی مادران دارای کودکان مبتلا به فلج مغزی CP بود روش بررسی: طرح پژوهشی حاضر نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون پس آزمون بود جامعه آماری شامل مادران دارای کودکان مبتلا به فلج مغزی CP استان قم در نیمه اول سال ۱۴۰۳بود که تعداد۳۰ نفر هرگروه ۱۵ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و گروه گواه قرار گرفتند و به پرسشنامه موریس ۲۰۰۱ که برای سنجش میزان خودکارآمدی افراد طراحی شده است پاسخ دادند و در پایان تحت درمان مبتنی بر شفقت در مدت۱۰ جلسه۹۰دقیقه ای قرار گرفتند یافته ها: نتایج به دست آمده حاکی از آن بود که اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت برخودکارآمدی مادران دارای کودکان مبتلا به فلج مغزی CP معنا دار است نتیجه گیری: بر اساس تحلیل های انجام شده می توان نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر شفقت می تواند بر

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سید محسن حسینی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی،گروه روانشناسی بالینی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران

�سینی، سید محسن،1403،اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت برخودکارآمدی مادران دارای کودکان مبتلا به فلج مغزی(CP)،یازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی25 اسفند 1403