چکیده مقاله
ارزشیابی تکوینی به عنوان رویکردی نوین در نظام آموزشی، با تاکید بر فرایند یادگیری و بهبود مستمر، جایگزین روش های سنتی کمی گرا شده است این پژوهش با هدف بررسی ضرورت بکارگیری ارزشیابی تکوینی در مقطع ابتدایی و با روش مروری کتابخانه ای و تحلیل نتایج مطالعات پیشین انجام شده است که جامعه آماری آنها شامل معلمان، والدین و دانش آموزان پایه های مختلف مقطع ابتدایی می باشد یافته های پژوهش نشان می دهد که ارزشیابی تکوینی با محوریت بازخورد توصیفی، توجه به تفاوت های فردی، و ارزیابی فرایندمحور، موجب افزایش انگیزه تحصیلی، تقویت خودارزیابی،و بهبود مهارت های فراشناختی و در نهایت منجر به پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می شود همچنین، این روش با کاهش اضطراب ناشی از آزمون های مکرر و صرفا توجه به نمره ارزشیابی پایانی ، ایجاد فضای مشارکتی، به رشد همه جانبه ی عاطفی و اجتماعی کودکان کمک می کند نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در سیاست های آموزشی، توسعه ی محتوای متناسب با ارزشیابی فرایندمحور، و تقویت نگرش مثبت ذینفعان آموزشی نسبت به تغییرات ساختاری تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کوکبی شیشوان، رضا،1403،بررسی ضرورت بکارگیری ارزشیابی تکوینی در مقطع ابتدایی،یازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی25 اسفند 1403