چکیده مقاله
در دهه های اخیر، رویکردهای نوین در ارزیابی یادگیری توجه بیشتری را به خود جلب کرده اند روش های سنتی، که شامل آزمون های کتبی، تست های چندگزینه ای و ارزیابی های استاندارد هستند، به طور معمول بر ارزیابی دانش و مهارت های سطحی تمرکز دارند این نوع سنجش ها معمولا در شرایط کنترل شده برگزار می شوند و ممکن است نتوانند توانایی های واقعی یادگیرندگان را به طور کامل منعکس کنند از طرفی، این روش ها به دلیل سادگی و قابلیت مقایسه پذیری، در بسیاری از نظام های آموزشی همچنان مورد استفاده قرار می گیرند در مقابل، روش های سنجش جایگزین، که شامل ارزیابی های مستمر، پروژه های عملی، ارائه های گروهی و یادداشت های بازخورد هستند، به یادگیرندگان این امکان را می دهند که توانایی های خود را در زمینه های واقعی و کاربردی نشان دهند این روش ها به ویژه در ارتقاء تفکر انتقادی، خلاقیت و مهارت های حل مسئله موثرند و می توانند انگیزه یادگیری را در دانش آموزان افزایش دهند این مقاله ضمن تحلیل مزایا و معایب هر دو نوع روش سنجش، به بررسی تاثیرات این روش ها بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد همچنین، به چالش ها و موانع پیاده سازی روش های سنجش جایگزین در نظام های آموزشی و نیاز به آموزش معلمان برای استفاده از این روش ها اشاره می کند در نهایت، هدف این مقاله ارائه پیشنهاداتی برای بهبود فرآیندهای ارزیابی در نظام های آموزشی است، به طوری که با استفاده از ترکیبی از روش های سنتی و جایگزین، کیفیت یادگیری افزایش یابد و یادگیرندگان به طور کامل تری توانایی های خود را در محیط های مختلف به نمایش بگذارند این مقاله به دنبال ایجاد یک چارچوب تحلیلی برای ارزیابی بهتر یادگیری و ایجاد انگیزه در دانش آموزان است که می تواند به بهبود نتایج تحصیلی و ارتقاء کیفیت آموزشی منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
عباس رضائی
کارشناس ارشد مشاوره خانواده معاون متوسطه اول
اعظم محمد علی زاده
کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی آموزگار ابتدایی
شیوه ارجاع
�ضائی، عباس و زاده، اعظم محمد علی،1404،بررسی روش های سنتی سنجش یادگیری و روش های سنجش جایگزین،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی30 مرداد 1404