چکیده مقاله
مقدمه : امروزه افراد به دلایل مختلف ورزش می کنند، کسب موفقیت و عملکرد مطلوب ورزشکاران در مسابقات ورزشی از موضوعاتیاست که بیشترین توجه سازمان های متولی ورزش در کشورهای مختلف را به خود معطوف نموده است موفقیت ورزشی، فرایند یادگیریفعالی است که در اثر تمرین هدفمند و بهبود مهارتهای ضروری برای رسیدن به سطح بالای عملکرد ورزشی و پیروزی به دست می آید واعظ موسوی و همکاران، 1393 شرکت در فعالیت های ورزشی موجب ارتقای منش ورزشی می شود منش ورزشی عبارت است ازاحترام به روابط اجتماعی، احترام به قوانین و مسئولان، تعهد به ورزشی که انجام می دهیم، احترام و توجه به حریف، و عدم رویکردیمنفی در عملکرد ورزشی ترشورو همکاران، 2000 روش شناسی : پژوهش حاضر با توجه به ماهیت، هدف و فرضیه های آن، از روش تحقیق همبستگی می باشد جامعه آماری شامل130 نفر از ورزشکاران رشته بهکاپ که 100 نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند ابزار اندازه گیری پرسشنامه موفقیت ورزشی رابرنز ونرشر PSQ و همچنین پرسشنامه مقیاس چند بعدی منش ورزشی MSOS می باشد والراند، 1997 یافته ها: نتایج نشان داد بین درک موفقیت ورزشی با منش ورزشی r=0/64, sig=0/001 در سطح 0/05=α از نظر آماری رابطهمعناداری وجود دارد نتیجه گیری : بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که موفقیت ورزشی می توانند تغییرات مربوط به منش ورزشی را درورزشکاران رشته بهکاپ پیش بینی کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رزگرمحمدی، محمدجواد و اصغری، فاطمه و آزاد، بهنام و خدایاری، عباس،1394،بررسی ارتباط بین درک موفقیت ورزشی با منش ورزشی ورزشکاران رشته بهکاپ،دومین همایش ملی انجمن علمی مدیریت ورزشی ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش ملی انجمن علمی مدیریت ورزشی ایران30 اردیبهشت 1394 · تهران