چکیده مقاله
شاهنامه خوانی به عنوان یکی از مهم ترین شاخه های ادبیات کلاسیک ایرانی، نقش بسزایی در تقویت هویت فرهنگی، مهارت های زبانی و علاقه به ادبیات دارد با این حال، دانش آموزان متوسطه دوم دارای آسیب جسمی به دلیل محدودیت های حرکتی و دسترسی کمتر به محیط های آموزشی مناسب، اغلب از تجربه خواندن متون کلاسیک محروم می شوند راهبردهای آموزشی متنوع مانند جلسات خواندن گروهی، ابزارهای تصویری و فعالیت های دیالوژیک می توانند انگیزه و مشارکت این دانش آموزان را در شاهنامه خوانی افزایش دهند پژوهش های اخیر نشان می دهد که استفاده از روش های آموزشی تعاملی و حمایت کننده می تواند علاقه به مطالعه، مهارت های درک متون و تعامل اجتماعی دانش آموزان را بهبود بخشد Fernández Villardón et al , ۲۰۲۱; Yunus et al , ۲۰۱۳; Perales & Valles, ۲۰۲۱ مرور مطالعات حاکی از آن است که این راهبردها با اهداف نوین آموزش، از جمله عدالت آموزشی، فراگیری همگانی و ارتقای مهارت های اجتماعی همسو هستند و می توانند به عنوان راهکاری موثر برای ترویج شاهنامه خوانی میان دانش آموزان دارای نیازهای ویژه در مدارس ایران به کار گرفته شوند بنابراین، بررسی اثربخشی راهبردهای آموزشی و ایجاد محیط های یادگیری مناسب، فرصت مهمی برای ارتقای علاقه مندی به شاهنامه خوانی در این گروه از دانش آموزان فراهم می آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�باسپور، مریم و حسنی زاده، سپیده و کرمی پورمقدم، نسرین،1404،اثربخشی راهبردهای آموزشی در ارتقای علاقه مندی به شاهنامه خوانی در میان دانش آموزان متوسطه دوم دارای آسیب جسمی،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر