چکیده مقاله
فضای بازی در مدارس ابتدایی، فراتر از یک مکان تفریحی، بستری حیاتی برای رشد همه جانبه کودکان محسوب می شود مقاله حاضر با رویکردی مروری‑تحلیلی به بررسی اهمیت و نقش فضای بازی در ارتقای ابعاد شناختی، اجتماعی‑هیجانی، جسمانی و خلاقیت دانش آموزان مقطع ابتدایی می پردازد ابتدا مفهوم «بازی» و «فضای بازی» بر اساس نظریه های کلاسیک و معاصر تبیین می گردد سپس یافته های حاصل از فراتحلیل ها و مطالعات طولی نشان می دهد که فراهم کردن زمان و فضای کافی برای بازی بدون ساختار در مدرسه، با افزایش توجه، کاهش رفتارهای ناسازگارانه و بهبود عملکرد تحصیلی ارتباط مستقیم دارد در ادامه، مقاله به بررسی پیشینه تحقیق در این حوزه پرداخته و شش محور اصلی را مورد بحث قرار می دهد: تاثیر فضای بازی بر رشد شناختی و عملکرد تحصیلی، نقش بازی در کاهش استرس و ارتقای سلامت روان، تاثیر بر رشد مهارت های اجتماعی و حل تعارض، اهمیت بازی در سلامت جسمانی و پیشگیری از چاقی کودکان، رابطه فضای بازی با خلاقیت و حل مسئله، و در نهایت چالش های طراحی فضای بازی ایمن و فراگیر در مدارس امروزی نتیجه گیری بر ضرورت بازنگری در برنامه ریزی فضای فیزیکی مدارس و اختصاص زمان کافی برای بازی آزاد، به عنوان یک مولفه ضروری نه لوکس، تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هرابی فیروز آباد، مریم،1404،اهمیت فضای بازی در مدارس ابتدایی،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر