چکیده مقاله
گسترش گسترده فرهنگ دیجیتال و نفوذ شبکه های اجتماعی در زندگی روزمره، تغییرات عمیقی در ابعاد مختلف رشد دانش آموزان، به ویژه در فرآیند هویت یابی روانی–اجتماعی و عملکردهای آموزشی–تربیتی آنان ایجاد کرده است پژوهش حاضر با هدف تحلیل این تاثیرات و بررسی پیامدهای آموزشی و پرورشی آن در نظام تعلیم و تربیت انجام شد این مطالعه با رویکرد ترکیبی کمی–کیفی طراحی و اجرا گردید در بخش کمی، داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد مربوط به هویت اجتماعی، میزان استفاده از شبکه های اجتماعی و سطح اضطراب اجتماعی گردآوری شد جامعه آماری شامل ۲۵۰ دانش آموز دوره متوسطه بود که با روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند در بخش کیفی نیز مصاحبه هایی با ۲۰ معلم و گروهی از دانش آموزان مدارس شهری و حاشیه ای انجام گرفت تا ابعاد تجربی و ادراکی این پدیده بهتر تبیین شود یافته های پژوهش نشان داد استفاده افراطی از شبکه های اجتماعی با کاهش تعاملات حضوری، افزایش مقایسه های اجتماعی و بالا رفتن سطح اضطراب در میان دانش آموزان ارتباط معناداری دارد در مقابل، استفاده آگاهانه و متعادل از این فضاها می تواند به تقویت مهارت های ارتباطی و تسهیل دسترسی به منابع آموزشی کمک کند همچنین تحلیل داده های کیفی نشان داد که دانش آموزان در بستر فرهنگ دیجیتال، در حال بازتعریف هویت خود هستند؛ فرایندی که هم زمان فرصت هایی برای رشد و نیز چالش هایی در حوزه سلامت روان و تربیت به همراه دارد در مجموع، نتایج این پژوهش بر ضرورت تدوین و اجرای برنامه های آموزشی و پرورشی متناسب با تحولات زیست بوم دیجیتال تاکید دارد این برنامه ها باید ضمن پیشگیری از آسیب های روانی و اجتماعی احتمالی، زمینه بهره برداری مثبت از ظرفیت های فضای مجازی را برای تقویت مهارت های اجتماعی و شکل گیری هویت سالم و متعادل در دانش آموزان فراهم سازند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�شناگر، میترا،1404،بازخوانی اثرات زیست بوم دیجیتال و شبکه های اجتماعی بر هویت روانی–اجتماعی دانش آموزان و پیامدهای آن در حوزه تعلیم و تربیت،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر